عصر زراندود

دوران ساخت خانه‌های بزرگ در نیویورک تقریباً ۵۰ سال به طول انجامید؛ این دوران با افتتاح خانه وندربیلت در سال ۱۸۸۲ آغاز شد و از نظر نظری، در سال‌های نخست پس از رکود بزرگ به پایان رسید. بااین‌حال، مفاهیم بنیادین نهفته در پس این بناها بسیار طولانی‌تر ادامه یافت. دلیل این امر آن بود که تقریباً تمامی معماران برجسته نیویورک در مدرسه هنرهای زیبای پاریس تحصیل کرده بودند؛ جایی که می‌آموختند چگونه سبک‌های گوناگون معماری اروپا را بازآفرینی کنند.

شاهکاری از عصر زراندود

این عمارت استثنایی با عرض ۳۰ فوت، در مجموع دارای ۸ طبقه است ــ ۶ طبقه بالاتر از سطح زمین و ۲ طبقه زیر آن ــ و فضاهای داخلی آن بیش از ۱۶٬۰۰۰ فوت مربع وسعت دارند. همچنین چهار فضای بیرونی با جانمایی مناسب، در مجموع ۲٬۰۰۰ فوت مربع به مساحت خارجی آن می‌افزایند. این بنا با دو آسانسور کمیاب، ۳۰ اتاق، ۹ شومینه هیزمی که هر یک دارای طاقچه شومینه اصیل و نفیس است، ۱۹ اتاق‌خواب، ۸ حمام کامل و ۲ سرویس نیمه‌کامل طراحی شده است. این عمارت ضمن بهره‌گیری از مفاهیم عصر زراندود، عناصر مدرن جدیدی را نیز در خود جای داده است. نمای ساختمان از زمان تکمیل آن در سال ۱۹۳۲ تقریباً دست‌نخورده باقی مانده و بیش از نیم قرن است که در مالکیت یک خانواده قرار دارد.

میراث لیوینگستون

در سال ۱۶۸۶، رابرت لیوینگستون بزرگ‌تر، تحت فرمان شاه جرج اول، قطعه زمینی به مساحت ۱۶۰٬۰۰۰ ایکر دریافت کرد که در سال ۱۷۱۵ به «منطقه لیوینگستون» در محدوده‌ای تبدیل شد که امروزه در شهرستان کلمبیا، ایالت نیویورک، قرار دارد.

جان لیوینگستون ردموند، سازنده این عمارت، از جانب مادرش مستقیماً از نسل رابرت لیوینگستون بود. او در سال ۱۹۱۱ با مدرک معماری از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد، اما زندگی خود را وقف امور خیریه کرد.

بهترین بلوک برای نورگیری

جان لیوینگستون ردموند برای اقامتگاه خود در نیویورک، ضلع شمالی خیابان ۷۰ شرقی، میان خیابان‌های پارک و لکسینگتون، را انتخاب کرد؛ زیرا به مزیت بزرگی پی برده بود که دو مالک در سال ۱۸۵۹ ایجاد کرده بودند. این دو مالک بر توسعه این بلوک تسلط داشتند و مقرر کرده بودند که تمامی ساخت‌وسازهای آینده در ضلع شمالی، به اندازه کامل ۱۰ فوت عقب‌نشینی داشته باشند؛ «برای همیشه آزاد و بدون بنا باقی بمانند.»

این فضای اضافی باعث می‌شود نور فراوان به عمارت‌های ضلع شمالی خیابان بتابد.

هیچ بلوک دیگری در آپر ایست ساید چنین ویژگی منحصربه‌فردی ندارد

مجله فورچون در سال ۱۹۳۹، آن را «احتمالاً زیباترین بلوک مسکونی شهر نیویورک» نامید؛ شهرتی که تا امروز نیز پابرجا مانده است.

معماران برجسته در این بلوک گرد هم آمدند، به‌گونه‌ای که پل گلدبرگر در کتاب خود با عنوان «نیویورک: شهر از نزدیک»، آن را دارای «تعادلی کامل میان فردیت و نظم کلی» توصیف کرد.

این منظره خیابانی نفیس، ارزش غیرمعمولی نیز به بلوک بخشیده است؛ ارزشی که بسیاری آن را با بلوک‌های میان خیابان پنجم و مدیسون قابل مقایسه می‌دانند.

ساخت عمارت

جاناتان لیوینگستون ردموند، فردریک راینلندر کینگ را به کار گرفت؛ او نیز از فارغ‌التحصیلان مدرسه هنرهای زیبای پاریس بود و با دقت تلاش می‌کرد آموخته‌های خود را با ذوق و حساسیت آمریکایی سازگار کند.

اگر رومیان طاق را به کمال رساندند، این معمار طاق را به فضای داخلی آورد و آن را به‌عنوان درون‌مایه‌ای اصلی به کار گرفت. طاق‌ها به خلق فضاهایی چشمگیر و سرشار از نور کمک می‌کنند؛ فضاهایی که شکوه کلاسیک را تداعی می‌کنند و درعین‌حال، اتاق‌ها را به‌صورتی دلنشین به یکدیگر پیوند می‌دهند.

عمارت

در تراز ورودی، ورودی با ارتفاع ۱۲ فوت و ۶ اینچ از میان یک طاق عبور می‌کند و به گالری‌ای با ارتفاع ۱۳ فوت و ۱۰ اینچ می‌رسد؛ اتاق‌هایی در شمال و جنوب قرار دارند که ارتفاع سقف هر یک ۱۳ فوت و ۱۰ اینچ است، و پلکانی عظیم به تراز سالن پذیرایی صعود می‌کند. اتاق شمالی، غذاخوری رسمی اصلی بناست و شکلی بیضی دارد که سه پنجره با ارتفاع ۱۱ فوت و ۶ اینچ در آن جای گرفته‌اند. اتاق نشیمن رسمی جنوبی دارای پنجره‌هایی با ارتفاع ۸ فوت و ۲ اینچ و سقف‌هایی به ارتفاع ۱۲ فوت و ۶ اینچ است.

در تراز سالن پذیرایی، ارتفاع سقف‌ها به ۱۴ فوت و ۶ اینچ می‌رسد و ورودی هر اتاق با طاق شکل گرفته است. اتاق نشیمن دارای سه پنجره بلند با ارتفاع ۱۳ فوت و سقفی به ارتفاع ۱۴ فوت و ۶ اینچ است. کتابخانه نیز سقف‌هایی به ارتفاع ۱۴ فوت و ۶ اینچ دارد و دو پنجره فرانسویِ دردار آن به تراسی باز می‌شوند که بالای...

THE GILDED AGE

The era of great house building in New York lasted approximately 50 years, beginning with the opening of the Vanderbilt House in 1882 and theoretically ending in the first years after the Great Depression. The inherent concepts behind these buildings, however, extended far longer. This was due to the fact that practically all the major architects of New York attended the L'École des Beaux-Arts in Paris, where they learned how to reproduce the various architectural styles of Europe.

A MASTERPIECE FROM THE GILDED AGE

This extraordinary 30' wide mansion contains a total of 8 levels - 6 above grade, and 2 levels below grade - with interiors spanning over 16,000 square feet and four well positioned outdoor spaces comprising an additional 2,000 exterior square feet. It was designed with a rare two elevators, 30 rooms, 9 wood-burning fireplaces each with an
exquisite original mantelpiece, 19 bedrooms, 8 full baths and 2 half baths. Benefiting from the concepts of The Gilded Age, it also embodied new modern elements. The
facade is virtually unaltered since its completion in 1932, and has been in the same ownership for over half a century.

THE LIVINGSTON LEGACY

In 1686, Robert Livingston the Elder received a 160,000-acre tract of land, under King George I, that in 1715 became Livingston Manor in what is present day Columbia County in New York state.

Descended directly from Robert Livingston on his mother's side, John Livingston Redmond, who built this mansion, graduated from Harvard in 1911 with a degree in architecture, yet he devoted his life to charitable causes.

BEST BLOCK FOR LIGHT

For his New York residence, John Livingston Redmond chose the north side of E. 70th St. between Park and Lexington Avenues because he recognized the great benefit created by two owners in 1859, who dominated development on the block and stipulated that all future construction on the north side would be set back a full 10', "forever free, and unoccupied."

This additional space results in light pouring into the mansions on the north side of the street.

NO OTHER BLOCK ON THE UPPER EAST SIDE HAS THIS UNIQUE FEATURE

As early as 1939, Fortune Magazine called it "probably New York City's most beautiful residential block", a reputation that has persisted to the present day.

Extraordinary architects congregated on this block so that Paul Goldberger in his book, NEW YORK: The City Observed, described it as "having a perfect balance between individuality and overall order."

This exquisite streetscape also gave the block unusual value-many feel comparable to the blocks from Fifth to Madison.

BUILDING THE MANSION

Jonathan Livingston Redmond engaged Frederick Rhinelander King, also a graduate of Lecole des Beaux-Arts, who worked carefully to adapt what he learned there to an American sensibility.

If the Romans perfected the arch, this architect brought the arch indoors and employed it as a major theme. Arches help create dramatic, light filled spaces that evoke classical grandeur while gracefully connecting rooms.

THE MANSION

On the Entry level, the entry is 12'6" moving through an arch to a gallery of 13'10" with rooms north and south, each with ceiling heights of 13'10" and a massive staircase ascending to the parlor level. The north room is the original formal dining room, with an oval shape that contains 3 windows of 11'6". The south formal sitting room has windows of 8'2" and ceiling heights of 12'6".

On the Parlor level, the ceilings reach 14'6" with arches entering each room. The living room has 3 tall windows at 13' in height and a ceiling of 14'6". The library also has 14'6" ceilings and 2 French door windows that open to a terrace ove