ZŁOTY WIEK

Era budowy wspaniałych rezydencji w Nowym Jorku trwała około 50 lat — rozpoczęła się wraz z otwarciem Vanderbilt House w 1882 roku i teoretycznie zakończyła w pierwszych latach po Wielkim Kryzysie. Idee leżące u podstaw tych budynków przetrwały jednak znacznie dłużej. Wynikało to z faktu, że praktycznie wszyscy najważniejsi architekci Nowego Jorku studiowali w paryskiej École des Beaux-Arts, gdzie uczyli się odtwarzać różnorodne style architektoniczne Europy.

ARCYPERŁA ZŁOTEGO WIEKU

Ta niezwykła rezydencja o szerokości 30 stóp obejmuje łącznie 8 poziomów — 6 nad ziemią i 2 pod ziemią — z wnętrzami o powierzchni ponad 16 000 stóp kwadratowych oraz czterema dobrze usytuowanymi przestrzeniami zewnętrznymi o dodatkowej powierzchni 2 000 stóp kwadratowych. Zaprojektowano ją z rzadko spotykanymi dwoma windami, 30 pomieszczeniami, 9 kominkami opalanymi drewnem, z których każdy ma wykwintny, oryginalny gzyms kominkowy, 19 sypialniami, 8 pełnymi łazienkami i 2 toaletami. Czerpiąc z koncepcji Złotego Wieku, rezydencja zawierała również nowe, nowoczesne elementy. Fasada jest niemal niezmieniona od czasu ukończenia budynku w 1932 roku, a od ponad pół wieku nieruchomość pozostaje w rękach tego samego właściciela.

DZIEDZICTWO RODU LIVINGSTONÓW

W 1686 roku Robert Livingston Starszy otrzymał od króla Jerzego I działkę o powierzchni 160 000 akrów, która w 1715 roku stała się Livingston Manor, na terenie dzisiejszego hrabstwa Columbia w stanie Nowy Jork.

John Livingston Redmond, który zbudował tę rezydencję i wywodził się w linii prostej od Roberta Livingstona ze strony matki, ukończył Harvard w 1911 roku, uzyskując dyplom z architektury, jednak poświęcił życie działalności dobroczynnej.

NAJLEPSZY KWARTAŁ DLA ŚWIATŁA

Na swoją nowojorską rezydencję John Livingston Redmond wybrał północną stronę East 70th Street, między Park Avenue a Lexington Avenue, ponieważ dostrzegł ogromną korzyść wynikającą z decyzji dwóch właścicieli z 1859 roku, którzy zdominowali rozwój tego kwartału i zastrzegli, że wszelkie przyszłe budynki po północnej stronie będą cofnięte o pełne 10 stóp, „na zawsze wolne i niezabudowane”.

Ta dodatkowa przestrzeń sprawia, że do rezydencji po północnej stronie ulicy wpada mnóstwo światła.

ŻADEN INNY KWARTAŁ NA UPPER EAST SIDE NIE MA TAK WYJĄTKOWEJ CECHY

Już w 1939 roku magazyn Fortune nazwał to miejsce „prawdopodobnie najpiękniejszym kwartałem mieszkalnym Nowego Jorku” — reputacja ta utrzymała się do dziś.

Na tym kwartale skupili się wybitni architekci, dlatego Paul Goldberger w swojej książce NEW YORK: The City Observed opisał go jako miejsce „zachowujące idealną równowagę między indywidualnością a ogólnym porządkiem”.

Ta wspaniała panorama ulicy nadała również temu kwartałowi niezwykłą wartość — zdaniem wielu porównywalną z kwartałami między Fifth Avenue a Madison Avenue.

BUDOWA REZYDENCJI

Jonathan Livingston Redmond zaangażował Fredericka Rhinelandera Kinga, również absolwenta École des Beaux-Arts, który starannie pracował nad przystosowaniem zdobytej tam wiedzy do amerykańskiej wrażliwości.

Jeśli Rzymianie doprowadzili sztukę budowy łuków do perfekcji, ten architekt przeniósł łuk do wnętrz i uczynił z niego główny motyw projektu. Łuki pomagają tworzyć pełne dramatyzmu, rozświetlone przestrzenie, które przywołują klasyczną wspaniałość, a jednocześnie elegancko łączą poszczególne pomieszczenia.

REZYDENCJA

Na poziomie wejściowym znajduje się hol o wysokości 12 stóp i 6 cali, który przez łuk prowadzi do galerii o wysokości 13 stóp i 10 cali, z pomieszczeniami od północy i południa; każde z nich ma wysokość sufitu 13 stóp i 10 cali. Znajdują się tu również masywne schody prowadzące na poziom reprezentacyjny. Północne pomieszczenie to oryginalna, formalna jadalnia o owalnym kształcie, z trzema oknami o wysokości 11 stóp i 6 cali. Południowy, formalny salon ma okna o wysokości 8 stóp i 2 cali oraz sufity o wysokości 12 stóp i 6 cali.

Na poziomie reprezentacyjnym sufity sięgają 14 stóp i 6 cali, a do każdego pomieszczenia prowadzą łuki. Salon ma trzy wysokie okna o wysokości 13 stóp oraz sufit o wysokości 14 stóp i 6 cali. Biblioteka również ma sufity o wysokości 14 stóp i 6 cali oraz dwa francuskie okna drzwiowe wychodzące na taras nad

THE GILDED AGE

The era of great house building in New York lasted approximately 50 years, beginning with the opening of the Vanderbilt House in 1882 and theoretically ending in the first years after the Great Depression. The inherent concepts behind these buildings, however, extended far longer. This was due to the fact that practically all the major architects of New York attended the L'École des Beaux-Arts in Paris, where they learned how to reproduce the various architectural styles of Europe.

A MASTERPIECE FROM THE GILDED AGE

This extraordinary 30' wide mansion contains a total of 8 levels - 6 above grade, and 2 levels below grade - with interiors spanning over 16,000 square feet and four well positioned outdoor spaces comprising an additional 2,000 exterior square feet. It was designed with a rare two elevators, 30 rooms, 9 wood-burning fireplaces each with an
exquisite original mantelpiece, 19 bedrooms, 8 full baths and 2 half baths. Benefiting from the concepts of The Gilded Age, it also embodied new modern elements. The
facade is virtually unaltered since its completion in 1932, and has been in the same ownership for over half a century.

THE LIVINGSTON LEGACY

In 1686, Robert Livingston the Elder received a 160,000-acre tract of land, under King George I, that in 1715 became Livingston Manor in what is present day Columbia County in New York state.

Descended directly from Robert Livingston on his mother's side, John Livingston Redmond, who built this mansion, graduated from Harvard in 1911 with a degree in architecture, yet he devoted his life to charitable causes.

BEST BLOCK FOR LIGHT

For his New York residence, John Livingston Redmond chose the north side of E. 70th St. between Park and Lexington Avenues because he recognized the great benefit created by two owners in 1859, who dominated development on the block and stipulated that all future construction on the north side would be set back a full 10', "forever free, and unoccupied."

This additional space results in light pouring into the mansions on the north side of the street.

NO OTHER BLOCK ON THE UPPER EAST SIDE HAS THIS UNIQUE FEATURE

As early as 1939, Fortune Magazine called it "probably New York City's most beautiful residential block", a reputation that has persisted to the present day.

Extraordinary architects congregated on this block so that Paul Goldberger in his book, NEW YORK: The City Observed, described it as "having a perfect balance between individuality and overall order."

This exquisite streetscape also gave the block unusual value-many feel comparable to the blocks from Fifth to Madison.

BUILDING THE MANSION

Jonathan Livingston Redmond engaged Frederick Rhinelander King, also a graduate of Lecole des Beaux-Arts, who worked carefully to adapt what he learned there to an American sensibility.

If the Romans perfected the arch, this architect brought the arch indoors and employed it as a major theme. Arches help create dramatic, light filled spaces that evoke classical grandeur while gracefully connecting rooms.

THE MANSION

On the Entry level, the entry is 12'6" moving through an arch to a gallery of 13'10" with rooms north and south, each with ceiling heights of 13'10" and a massive staircase ascending to the parlor level. The north room is the original formal dining room, with an oval shape that contains 3 windows of 11'6". The south formal sitting room has windows of 8'2" and ceiling heights of 12'6".

On the Parlor level, the ceilings reach 14'6" with arches entering each room. The living room has 3 tall windows at 13' in height and a ceiling of 14'6". The library also has 14'6" ceilings and 2 French door windows that open to a terrace ove