55 וועסט ניינטער גאַס, אַ 22 פֿיס ברייט שטאָטהויז געבויט אין 1840, ליגט אינעם האַרץ פֿונעם היסטאָרישן וועסט ווילידזש אויף אַ כיינעוודיקער, ביימבאַצירט גאַס — און דאָך נאָענט צו אַלץ.

דאָס הויז איז פֿיר שטאָק הויך, מיט אַ צוגעענדיקטן קעלער, און פֿאַרקליידט אין ברוינשטיין מיט קלאַסישער איינגעהאַלטנקייט. די פֿאַסאַדע איז מאַטיקיאַלאַסלי רעסטאַוורירט געוואָרן דורך דעם אַרכיטעקט זשאַן־גאַבריעל נויקום. די אָריגינעלע קאָרניזע און די ווידער־געמויערטע ציגל זענען געבליבן, בשעת אַלץ אַנדערש — פֿון דער טרעפּ אַרויף צו די פֿענצטער־ראַמען — איז מיט פּינקטלעכקייט איבערגעשאַפֿן געוואָרן דורך בעל־מייסטערס. יעדע סיסטעם אינעם הויז איז מאַדערניזירט און פֿאַרבעסערט געוואָרן, אַרײַנגערעכנט צענטראַלע לופֿטקילונג, סאָונד־ און זיכערהייט־סיסטעמען.

די אָטענטישקייט פֿון דער פֿאַסאַדע האָט אינספּירירט די אינערלעכע אַרכיטעקטור, וואָס האָט געבראַכט צו אַ קאָמבינאַציע פֿון קלאַסישן און מאָדערנעם דיזײַן: פֿראַנצויזישע לוקסוס טרעפֿט ניו־יאָרקער שיק אין פּרטים ווי אַ לויִס XVI קאַמין, ספּעציעל־געמאַכטע מירמלשטיין־מאַנטלען, באָ־אַרט־אינספּירירטע סטוקאַטורן, הויכע סטעליעס איבעראַל, און דעמבענע פּאַרקעט־פֿלאָרן געלייגט אין אַ הערינגביין־מוסטער, וואָס דערמאָנען אין האַוסמאַנס פּאַריז. די ברייטע טרעפּ און די סטוקאַטורן, באַזירט אויף באָ־אַרט־דיזײַן, געבן די אינערליכקייטן אַ שטילן גרויסקייט־כאַראַקטער.

אויפֿן פּאַרלאָר־שטאָק ווערן די גרויסצוגיקע פּראָפּאָרציעס פֿונעם הויז גלײַך קלאָר. דער סאַלאָן איז סײַ פֿײַערלעך, סײַ איינלאַדנד. הויכע סטעליעס, ברייטע פֿענצטער און מאַטיקיאַלאַסלי פֿאָרש־געשאַפֿענע באָ־אַרט־סטוקאַטורן געבן דעם אָרט אַן אייביק אַטמאָספֿער, בשעת די הערינגביין־געלייגטע דעמבענע פֿלאָרן לייגן צו וואַרעמקייט און געוועב.

נעבן דעם סאַלאָן געפֿינט זיך די ביבליאָטעק מיט אַ כיינעוודיקער טעראַסע, וואָס קוקט אַראָפּ אויפֿן אויסגעצירטן גאָרטן. די ביבליאָטעק און דער סאַלאָן פֿליסן גראַציעז צוזאַמען, אַזוי אַז מע קען געניסן סײַ פֿון אַן אויסגעשפּרייטעם אָרט פֿאַר פֿאַרוויילונג, סײַ פֿון צוויי מער אינטימע צימערן. דער שיינער האָלץ־קאַמין אין דער ביבליאָטעק, מיט אַ פֿײַן אויסגעשניצטן לויִס XVI מאַנטל, גיט דעם צימער אַ געוויסן וואָג און בכבֿודיקייט. גלײַך בײַ דער ביבליאָטעק געפֿינט זיך אַ כיינעוודיקער לייענ־צימער, וואָס עפֿנט זיך צו דער טעראַסע.

דער אויבערשטער שטאָק איז אינגאַנצן רעזערווירט פֿאַר דער לוקסוריעזער בעל־סוויטע, אויסגעטראַכט ווי אַ פּריוואַטער אָפּטרעט־אָרט. דער מירמלשטיינערנער באַדצימער מיט אַ ליכט־אַרײַנלאָזנדיקער סטעליע, אינספּירירט פֿון פּאָל דיפּרע־לאַפֿאָנס איידעלע אינערליכקייטן, איז אַן אַרכיטעקטורעלער צענטער־פּונקט. אין שלאָפֿצימער איז דאָ אַ פֿונקציאָנירנדיקער גאַז־קאַמין און אַ ליבלעכער זיצ־ווינקל. עס זענען דאָ צוויי זייער גרויסע, שיין אויסגעשטאַטטע קלאַזעטן.

אין צוגאָב צו דער בעל־סוויטע אויפֿן אויבערשטן שטאָק אָפפערט דאָס שטאָטהויז צוויי גרויסע צווייטיקע שלאָפֿצימערן, ווי אויך צוויי קלענערע שלאָפֿצימערן אויפֿן דריטן שטאָק. די צימערן זענען ברייט פּראָפּאָרציאָנירט און אָנגעפֿילט מיט נאַטירלעכן ליכט; זיי זענען איצט שיין באַצירט, אָבער לאָזן אויך אַ גרויסע פֿלעקסיביליטעט אין באַניץ. דערווײַל איז דאָ איין גרויס באַדצימער אויפֿן שטאָק, אָבער נאָך אײנס קען לייכט צוגעגעבן ווערן.

אויפֿן גאָרטן־שטאָק געפֿינט זיך נאָך אַ שיינע שלאָפֿצימער מיט אַ פֿולן באַדצימער, אַ קלאָזעט פֿאַר געסט און אַן אימפּרעסיוו אויסגעפּלאַנטע קיך פֿאַר אַ שעף, מיט אַן עסן־טיש. איין זייט פֿון דער קיך ווערט באַהערשט דורך אַ דראַמאַטישער, 30 פֿיס לאַנגער וואַנט פֿון קאַבינעטן אין פולער הייך און פֿאַרבאָרגענער לאַגערונג. דאָס לאָזט די קעגנזייטיקע וואַנט, באַדעקט מיט אַ קאַנטינועלעכער שטרעקע פֿון קאַלאַקאַטאַ־גאָלד־מירמלשטיין, בלײַבן סטרייקינגלי אומגעבראָכן. דער ווירקונג איז רויִק און סקולפּטורעל: אַ קיך וואָס פֿילט זיך ווייניקער ווי אַן אַרכיטעקטורעלער מאַניפֿעסט, אָבער פֿונקציאָנירט אויסגעצייכנט. אין איר צענטער שטייט די לאַקאַנשע ראַנזשע און ציט צו זיך די אויפֿמערקזאַמקייט. האַנט־געמאַכט אין בורגונדי און פֿאַרקליידט מיט עמאַל און שטאָל, אָפפערט זי פּראָפֿעסיאָנעלע פֿונקציאָנאַליטעט מיט אַן אויסזען, וואָס פֿילט זיך אייביק. אַ גרויסער פֿאַרם־טיש איז דער צענטער פֿון דער קיך, מיט אַ משפּחה־צימער און אַ זיצ־ווינקל בײַם גאָרטן־עק פֿונעם צימער.

דער צוגעענדיקטער קעלער איז פּונקט אַזוי שיין ווי דער רעשט פֿונעם הויז, און האָט אַ ווונדערלעכער וועש־צימער, ווי אויך ברייטע לאַגער־מעגלעכקייטן.

אויסער דעם אינערלעכן פּלאַץ האָט מיראַנדאַ ברוקס אויסגעפּלאַנט אַ גאָרטן אויף צוויי מדרגות. די עסן־טעראַסע עפֿנט זיך מיט אַ טיש און בענקלעך אינספּירירט פֿון דאָנאַלד דזשאַדן, בשעת דער הינטערער, העכערער טייל דערמאָנט אין די גערטנער פֿונעם פּאַליי רויאַל — מיט באָקסבוים־קאָלאָנעס, ווײַסע גראַוואַל, געפֿלאָכטענע האַזעל־פּלויטן און געשניטענע יהודה־ביימער, וואָס צעבליִען זיך יעדן פֿרילינג אין ראָזעווע בלומען.

55 וועסט ניינטער גאַס אָפפערט אַ מדרגה פֿון פּרטימדיקייט און קוואַליטעט אין דער קאַנסטרוקציע, וואָס איז כּמעט אוממעגלעך צו געפֿינען. דאָס הויז איז שיק, שפּאַסיק און קיל, און גלײַכצײַטיק פֿריילעך, זוניק און פּראַקטיש. דער אָרט און דאָס הויז זענען פּערפֿעקציע.

55 West Ninth Street, a 22 feet wide townhouse built in 1840, is located in the heart of the historic West Village on a charming tree lined street but close to absolutely everything.

Four-stories tall (with a finished basement in addition) and trimmed in brownstone with classical restraint, its façade was meticulously restored by architect Jean-Gabriel Neukomm. The original cornice and repointed bricks remain, while everything else—from the stoop to the window surrounds—was recreated with precision by master craftsmen. Every system in the house has been modernized and upgraded, including central AC, sound and security systems.

That authenticity of the facade inspired the interior architecture, resulting in classical and modern design: French luxury meets New York chic in details such as a Louis XVI fireplace, bespoke marble mantels, beaux-arts–inspired moldings, high ceilings throughout and chevron-laid oak floors reminiscent of Haussmann’s Paris. The sweeping staircase and moldings, based on Beaux Arts design, anchor the interiors with quiet grandeur.

At the parlor level, the home’s grand proportions are evident. The living room is both stately and inviting. High ceilings, generous windows, and meticulously researched beaux-arts moldings give the space a timeless athmopshere, while chevron-laid oak floors contribute warmth and texture.

Adjacent to the living room is the library with a charming terrace overlooking the landscaped garden below. The library and living room flow gracefully allowing for the feeling of a very large entertaining space, or two more intimate spaces. The library's beautiful wood-burning fireplace with a finely carved Louis XVI mantel gives the room a sense of gravitas. Just off the library is a charming reading room which opens to the terrace.

The top floor is reserved entirely for the luxurious primary suite, conceived as a private retreat. The skylit marble bathroom, inspired by Paul Dupré-Lafon’s refined interiors, is an architectural centerpiece. The bedroom has a working gas fireplace and a lovely sitting area. There are two very large, beautifully fitted out closets.

In addition to the top-floor primary suite, the townhouse offers two large secondary bedrooms as well as two smaller bedrooms on the 3rd floor. Generously scaled and filled with natural light, these rooms are beautifully decorated now, but also allow for flexibility of use. Currently there is one large bathroom on this floor, but another can easily be added.

On the garden level is an additional lovely bedroom with a full bath, a powder room and an impressively designed chef's eat-in kitchen. One side of the kitchen is anchored by a dramatic, 30-foot wall of full-height cabinetry/concealed storage that allows the opposite wall, clad in a continuous sweep of Calacatta gold marble, to remain strikingly unbroken. The effect is serene and sculptural: a kitchen that feels less like an architectural statement but also functions well. At its center, the Lacanche range commands attention. Handcrafted in Burgundy and clad in enamel and stainless steel, it offers professional-grade function with a presence that feels timeless. A large farmhouse table is the center of the kitchen with a family room sitting area at the garden end of the room.

The finished basement is as nice as the rest of the house and has a wonderful laundry as well as extensive storage.

Beyond the interior, Miranda Brooks has designed a two-tiered garden. The dining terrace opens with a Donald Judd–inspired table and chairs, while the raised rear recalls the gardens of the Palais Royal, complete with boxwood columns, white gravel, woven hazel fencing, and pleached Judas trees that burst into pink bloom each spring.

55 West 9th provides a level of detail and quality in construction that is next to impossible to find. It is chic and fun and cool while also being cheerful and sunny and practical. The location and the house are perfection.