بی‌همتا از نظر هماهنگی، مقیاس و آرامش. این فرصتی نادر برای تملک خانه‌ای در سطح مجموعه‌داران است؛ خانه‌ای که در یکی از پویاترین و رو‌به‌رشدترین محله‌های نیویورک، ظرافت معماری را به‌شکلی بی‌نقص با زیبایی ارگانیک و طبیعی درهم می‌آمیزد.

واحد 3A در جاردیم، نمونه‌ای کامل از معماری ایزای واینفلد است: متین، متناسب و عمیقاً پیوندخورده با طبیعت. این خانه سه‌خوابه با زیربنای ۲٬۲۱۸ فوت مربع، به‌صورت واحدی سرتاسری طراحی شده و سقف‌های ۱۰ فوتی، گالری ورودی بلند و مقیاسی چشمگیر و سخاوتمندانه در سراسر فضا دارد. سالن بزرگ، فضای شاخص خانه است؛ دیوار خارجی تمام‌قد آن از پنل‌های شیشه‌ای کشویی کف تا سقف تشکیل شده که در سراسر عرض اتاق گشوده می‌شوند و ۶۸ فوت مربع فضای بیرونی اضافی را مستقیماً به باغ‌های مرکزی بالغ و تاج درختان جاردیم پیوند می‌دهند.

فضای داخلی بازتاب‌دهنده استفاده شاخص واینفلد از مصالح گرم و طبیعی و جزئیات دقیق و بی‌نقص است. کف‌پوش‌های بلوط عریض هفت‌اینچی از برند اسکار اونو در سراسر خانه امتداد یافته‌اند و با پنل‌کاری سفارشی بلوط، درهای وارداتی ایتالیایی و یراق‌آلات والی‌اندوالی همراه شده‌اند. آشپزخانه مولتنی با ظرافت در معماری ادغام شده و به لوازم گگناو، سطوح کار استیل ضدزنگ، کابینت‌سازی بلوط و کانتر صبحانه‌ای جادار مجهز است. مقیاس سالن بزرگ، در کنار دیوار شیشه‌ای کاملاً قابل‌گشایش، رابطه‌ای سیال و کم‌نظیر میان فضای داخلی، تراس و باغ ایجاد می‌کند.

سوئیت اصلی شامل پنجره‌ای مشرف به فضای سبز، اتاق لباسِ پیاده و حمامی وسیع با سنگ و بلوط است که به روشویی دوگانه و فضای دوش و استحمام مجزا مجهز شده است. دو اتاق‌خواب دیگر، هرکدام حمام اختصاصی پوشیده از سنگ مرمر دارند که یکی از آن‌ها دارای پنجره‌ای بزرگ رو به فضای سبز است. ردیفی طولانی از فضاهای ذخیره‌سازی مخفی، ماشین لباس‌شویی و خشک‌کن و یک سرویس مهمان با طراحی دقیق، این نقشه را کامل می‌کنند. ویژگی متمایز این خانه نه در جلوه‌گری آشکار، بلکه در تناسبات، هماهنگی مصالح و دقت آرام جزئیات آن نهفته است.

جاردیم یکی از معدود ساختمان‌های مسکونی کاملاً اجراشده واینفلد در خارج از برزیل و موناکو است. دو برج ساده و کم‌ادعای آن در میان باغ‌های خصوصیِ لایه‌لایه قرار گرفته‌اند و از طریق گذرگاهی آجری و باشکوه با سقفی طاق‌دار قابل دسترسی هستند. این مجموعه همچنین دارای تونلی خصوصی، discreet و سرتاسری در میان بلوک است که به‌گونه‌ای طراحی شده تا ساکنان بتوانند بدون دیده‌شدن از خیابان وارد یا خارج شوند؛ سطحی نادر از حریم خصوصی در منهتن و یکی از ویژگی‌های شاخص ساختمان. امکانات شامل استخر ۶۰ فوتی با نورگیر سقفی، مرکز تناسب‌اندام و استودیوی حرکات، سونا و اتاق‌های بخار، اتاق خدمات درمانی، سالن مخصوص ساکنان، اتاق بازی کودکان، انباری خصوصی، محل نگهداری دوچرخه و پارکینگ اختصاصی در محل است.

های‌لاین، هادسون‌یاردز و بسیاری از گالری‌های برجسته هنر معاصر جهان، در فاصله‌ای بسیار نزدیک قرار دارند. آقای واینفلد تاکنون تنها تعداد محدودی ساختمان مسکونی خصوصی را در سراسر جهان و اکنون در نیویورک به‌طور کامل طراحی و اجرا کرده است؛ در غیر این صورت، او به‌صورت گزینشی برای خانه‌های خصوصی تک‌خانواری و محدود در موقعیت‌های ممتاز سفارش می‌پذیرد.

«واینفلد نوعی اقامتگاه رؤیایی طراحی می‌کند که هم برای مجلات سبک زندگی مقاومت‌ناپذیر است و هم برای معماران دیگر؛ معمارانی که به آزادی طراحی و ابداع فضایی و فرمی ظاهراً بی‌پایان این بناها غبطه می‌خورند.»

ادوین هِیث‌کوت، مجله فایننشال تایمز

Unmatched in harmony, scale and serenity. This is a rare opportunity to own a collector-level home that perfectly balances architectural sophistication with organic, natural beauty in one of New York City's most vibrant and growing neighborhoods.

Residence 3A at Jardim is a particularly complete expression of Isay Weinfeld's architecture: restrained, perfectly scaled and deeply connected to landscape. The 2,218-square-foot, three-bedroom home is organized as a floor-through residence with 10-foot ceilings, a long entrance gallery and unusually generous scale throughout. The great room is the defining space, with its entire exterior wall, formed by floor-to-ceiling sliding glass panels, opening across the full width of the room and extending an additional 68 square feet of outdoor space directly in Jardim's mature central gardens and tree canopy.

The interiors reflect Weinfeld's characteristic use of warm, natural materials and exacting detail. Seven-inch Oscar Ono wide-plank oak floors run throughout, joined by custom oak paneling, imported Italian doors and Valli & Valli hardware. The Molteni kitchen is integrated quietly into the architecture, with Gaggenau appliances, stainless-steel work surfaces, oak millwork and a generous breakfast counter. The scale of the great room, together with the fully operable glass wall, creates an unusually fluid relationship in between interior, terrace and garden.

The primary suite includes a planted window, walk-in dressing area and a substantial stone-and-oak bath with double vanity and separate wet room. Two additional bedrooms each have marble-clad en-suite baths, one with its own large planted window . A long run of concealed storage, washer and dryer, and a beautifully resolved powder room complete the plan. The residence is distinguished less by overt gesture than by proportion, material consistency and the calm precision of its detailing.

Jardim is one of the few fully realized residential buildings by Weinfeld outside Brazil and Monaco. It's two understated towers are set within layered private gardens and approached through a dramatic vaulted brick passage, including a private, discreet, block-through arrival tunnel designed to allow residents to enter and leave shielded from street view - a rare level of privacy in Manhattan and one of the building's defining features. Amenities include a 60-foot skylit pool, fitness center and movement studio, sauna and steam rooms, treatment room, residents' lounge, children's play room, private storage, bicycle storage and deeded on-site parking.

The High Line, Hudson Yards and many of the world's leading contemporary art galleries are immediately nearby. Mr. Weinfeld has created only a handful of fully executed private residential buildings throughout the world and now New York, otherwise he commissions discerningly for limited, private single family homes in exclusive locations.

"Weinfeld designs the kind of dream residences that prove irresistible, both to style magazines and to other architects, who envy their freedom and their seemingly endless spatial and formal invention."
Edwin Heathcote, Financial Times Magazine


(rewrite)