1866 yılında inşa edilen 238 numara, bir bodrum katının üzerinde beş kat yükselir. 19’a 100 fitlik bir parsel üzerinde yaklaşık 4.600 fit karelik alana sahip olan yapı; yeni restore edilmiş, kireçtaşı tonlarında bir cepheye ve her kata hizmet veren panelli bir asansöre sahiptir. İç mekânları, 1960’larda burada yaşayan, siparişleri arasında Stavros Niarchos için yat iç tasarımları ile Prenses Lee Radziwill’in New York ve Paris’teki evlerinin tasarımı bulunan Parisli tasarımcı Pierre Scapula tarafından şekillendirilmiştir. Bugün evde gördüğümüz Fransız atmosferinden Scapula sorumludur. Daha sonra ev, Birleşmiş Milletler nezdindeki ilk Avrupa Birliği Temsilcisi’nin New York’taki ikametgâhı olmuştur. Günümüzde ise on sekizinci yüzyıl ruhuna uygun olarak müze kalitesinde restore edilmiştir.

İçeri girdiğinizde klasik şehir konağı mimarisinin gerektirdiği oda dizilimi sizi karşılar: Antre, Büyük Salon ve Kabul Salonu.

İlk olarak, tüm eve asansörle erişim sağlayan ve diğer katların mahremiyetini koruyan oda büyüklüğündeki Fuayeye ulaşırsınız. Buradaki ahşap kaplamalar sadedir ve Versailles’daki Louis XV özel süitinin dışındaki Muhafız Salonu örnek alınarak tasarlanmıştır; mermer zemin deseni, bombé sandık, aynalar ve apliklerin tümü döneme uygundur. Gösterişli Rokoko tarzındaki bir misafir vestiyeri ile Altın ve Oniks Tuvaleti buraya açılır.

Ardından, duvarlarla tamamen çevrelenmemiş geniş merdivenden çıkarsınız; bu merdiven, aşağıdaki alandan Büyük Salon’un aynalarına ve kristal avizesine görsel bir bağlantı sağlar. Burada on iki fit yüksekliğinde tavanlar, Fransa’dan Scapula tarafından getirilen üç yüz yıllık Île-de-France tarzı ahşap kaplamalar ve bir şömine bulunur. Odun yakan şömine çalışır durumdadır. Büyük ayna trumeau’sunda Nicolas Lancret’nin (1690-1742) bir tablosu yer alır; elektrikli antika kristal avize ise Dakota’daki Albuquerque Baronesi’nin ikametgâhından getirilmiştir. İkiz Fransız kapıları, bahçenin huzuruna bakan bir balkona açılır. Versailles parke döşemesi, antika mobilyalar ve entegre ses sistemi bu olağanüstü odayı tamamlar.

Bitişiğinde, Scapula tarafından Salle de Glace, yani ayna odası olarak tasarlanan Kabul Salonu yer alır. Burada, gerçek oranlara sahip paneller ve altın varaklı silmelerle on sekizinci yüzyılın gözde bir mekânı aslına uygun biçimde yeniden yaratılmıştır. Kapaklı kitaplıklar, yaldızlı bronz aydınlatma armatürleri ve büyük bir çalışma masası, alanın ofis, kütüphane veya ek bir ağırlama mekânı olarak kullanılmasına olanak tanır.

Bir kat üstte, au cappuccine finisajlı Fransız meşesiyle kaplanmış Ana Süit bulunur. İthal Fransız şöminesinin üzerinde, yüz yıldan daha eski bir tuval duvar resmi yer alır: “Roma Forumu’nun İnşası.” Bu eser, 238 numaranın ilk sahibi tarafından balayından New York’a getirilmiştir. İki giyinme odası ve gömme depolama alanları bulunur; bitişikte ise altı fitlik küveti ve çift lavabosu olan beyaz Carrara mermerinden bir banyo yer alır.

Aynı katta, binanın ön tarafında, küçük bir Chambre de Parade tarzında tasarlanmış ve yatak perdeleri ile ahşap kaplamalarıyla dikkat çeken Misafir Odası bulunur. Duvarlar Scalamandré ipeğiyle kaplıdır ve oda Louis XV tarzında döşenmiştir. Pencereli ebeveyn banyosu yeşil mermerle tamamlanmış, büyük ve nadir mor mermerden bir lavabo tezgâhına sahiptir; giyinme banyosunda ise dolaplar ve gömme depolama alanları bulunur.

Bir üst katta, bahçeye bakan Venedik tarzında dekore edilmiş bir yatak odası vardır. Bu odada bir şömine, üç adet çift açılır pencere, beyaz lavabo tezgâhı ile altın renkli armatür ve ayaklara sahip bir giyinme odası, gömme bir gardırop ve beş çeşit mermerle tamamlanmış bir banyo bulunur. Ön tarafta, evin geri kalanından ayrılabilen ve asansörle ulaşılabilen iki odalı, banyolu bir hizmetli süiti yer alır. Burada bile hayranlık uyandıran ayrıntılar vardır: Başlık, günümüzde yıkılmış olan Grand Central Terminali’nin kuzey cephesindeki bir kapı üstü panelinden alınmış gibi görünen, yüksek kaliteli bronz bir dökümdür.

Son olarak, beşinci kattaki çatı katı dairesi, evin geri kalanından tamamen farklı olarak, yüzyıl ortası modern tarzda tasarlanmıştır;

Built in 1866, Number 238 rises five stories over a cellar. It has approximately 4,600 square feet on a 19 by 100-foot lot, a newly restored limestone-toned facade, and a paneled elevator serving every level. Its interiors were shaped by its 1960s occupant, Pierre Scapula, the Parisian designer whose commissions included yacht interiors for Stavros Niarchos and the New York and Paris homes of Princess Lee Radziwill. Scapula is responsible for the French ambiance we see in the house today. Later, the house became the New York residence of the first European Union Representative to the United Nations. At present it is restored to museum quality standard in the spirit of the eighteenth century.

Upon entering you are greeted by the sequence of rooms mandatory to classic townhouse architecture: Anteroom, Grand Salon and Drawing Room.

First, you arrive at the room-size Foyer, which provides access to the whole house by elevator while assuring privacy to the other floors. Here the paneling is simple, patterned after the Guard Hall outside the Louis XV private suite at Versailles, and the marble flooring pattern, the bombé chest, the mirrors and the sconces are all appropriate to the period. A guest closet and the Gold and Onyx Powder Room, in the flamboyant Rococo style, open off it.

Next, you ascend the wide stairway, which is not fully enclosed by walls and allows a visual connection from the space below to the mirrors and crystal chandelier of the Grand Salon. Here are twelve-foot ceilings and three-hundred-year-old Île-de-France style paneling and a fireplace, both brought from France by Scapula. The woodburning fireplace works. The large mirror trumeau contains a painting by Nicolas Lancret (1690-1742), and the electrified antique crystal chandelier came from the residence of the Baroness Albuquerque in the Dakota. Twin French doors open to a balcony overlooking the tranquility of the garden. Parquet de Versailles flooring, antique furnishing and an integrated sound system complete this exceptional room.

Adjoining is the Drawing Room, styled by Scapula as a Salle de Glace, or mirror room, in which he replicated an eighteenth-century favorite with authentically proportioned panels and gold leaf moldings. Enclosed bookcases, doré bronze lighting fixtures and a large desk allow the space to be used as an office, a library or additional entertaining space.

One floor above is the Primary Suite, paneled in French oak in an au cappuccine finish. The imported French fireplace is topped by a canvas mural more than a hundred years old, "The Construction of the Roman Forum," brought back to New York from his honeymoon by the first owner of 238. There are two walk-in closets and built-in storage, and adjoining is the white Carrara marble bath with a six-foot soaking tub and double sinks.

On the same floor, at the front of the building, is the Guest Room, styled in the manner of a small Chambre de Parade and notable for its bed hangings and paneling. The walls are covered in Scalamandré silk, and the room is furnished in the Louis XV style. The ensuite windowed bath is finished in green marble with a large, rare purple marble vanity sink, and the dressing bath contains closets and built-in storage.

On the floor above is a Venetian decorated bedroom overlooking the garden, with a fireplace, three tilt-and-turn windows, a dressing room with a white vanity sink and gold fixtures and legs, a walk-in closet, and a bathroom finished in five kinds of marble. At the front there is a two-room-and-bath staff suite which can be shut off from the rest of the house and reached by elevator. Even here wonders abound: the headboard is a high-quality bronze casting that now appears to have come from an overdoor panel of the long-demolished north facade of Grand Central Terminal.

At last , the fifth-floor penthouse, done in a mid-century modern style, entirely different from the rest of th