สร้างขึ้นในปี 1866 บ้านเลขที่ 238 สูงห้าชั้นเหนือชั้นใต้ดิน มีพื้นที่ประมาณ 4,600 ตารางฟุต บนที่ดินขนาด 19 x 100 ฟุต โดดเด่นด้วยด้านหน้าอาคารโทนหินปูนที่เพิ่งบูรณะใหม่ และลิฟต์กรุแผงไม้ซึ่งให้บริการทุกชั้น การตกแต่งภายในได้รับอิทธิพลจากผู้อาศัยในช่วงทศวรรษ 1960 อย่าง Pierre Scapula นักออกแบบชาวปารีสผู้มีผลงานออกแบบภายในเรือยอชต์ให้กับ Stavros Niarchos รวมถึงบ้านในนิวยอร์กและปารีสของเจ้าหญิง Lee Radziwill Scapula เป็นผู้สร้างบรรยากาศแบบฝรั่งเศสที่ปรากฏอยู่ในบ้านหลังนี้ในปัจจุบัน ต่อมาบ้านหลังนี้ได้กลายเป็นที่พำนักในนิวยอร์กของผู้แทนสหภาพยุโรปประจำองค์การสหประชาชาติคนแรก ปัจจุบันได้รับการบูรณะจนมีมาตรฐานคุณภาพระดับพิพิธภัณฑ์ โดยคงจิตวิญญาณของศตวรรษที่ 18 ไว้

เมื่อก้าวเข้ามา จะพบกับลำดับห้องที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของสถาปัตยกรรมทาวน์เฮาส์แบบคลาสสิก ได้แก่ ห้องโถงรับรอง ห้องรับรองใหญ่ และห้องรับแขก

อันดับแรก คุณจะเข้าสู่โถงทางเข้าขนาดเท่าห้องหนึ่งห้อง ซึ่งเปิดทางให้เข้าถึงทั้งบ้านด้วยลิฟต์ พร้อมทั้งรักษาความเป็นส่วนตัวของชั้นอื่น ๆ ไว้ ที่นี่กรุผนังเรียบง่าย โดยเลียนแบบห้องโถงยามด้านนอกห้องชุดส่วนพระองค์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ณ พระราชวังแวร์ซายส์ ลวดลายพื้นหินอ่อน หีบลิ้นชักแบบบอมเบ กระจก และเชิงเทียนติดผนัง ล้วนเหมาะสมกับยุคสมัย มีตู้เสื้อผ้าสำหรับแขกและห้องน้ำเล็กสีทองกับนิลในสไตล์โรโกโกอันหรูหราเปิดออกจากบริเวณนี้

จากนั้นขึ้นบันไดกว้าง ซึ่งไม่ได้ปิดล้อมด้วยผนังทั้งหมด ทำให้มองเห็นเชื่อมต่อจากพื้นที่ด้านล่างไปยังบรรดากระจกและโคมระย้าคริสตัลของห้องรับรองใหญ่ได้ ห้องนี้มีเพดานสูง 12 ฟุต กรุผนังและเตาผิงสไตล์อีล-เดอ-ฟร็องซ์อายุ 300 ปี ทั้งสองสิ่ง Scapula นำมาจากฝรั่งเศส เตาผิงเผาฟืนยังใช้งานได้จริง กระจกทรือโมขนาดใหญ่บรรจุภาพวาดของ Nicolas Lancret (1690–1742) ส่วนโคมระย้าคริสตัลโบราณที่ติดตั้งระบบไฟฟ้าแล้วนั้นมาจากที่พักของบารอนเนส Albuquerque ในอาคาร Dakota ประตูฝรั่งเศสคู่เปิดออกสู่ระเบียงที่มองเห็นความสงบเงียบของสวน พื้นไม้ปาร์เกต์แบบแวร์ซายส์ เครื่องเรือนโบราณ และระบบเสียงในตัว ช่วยเติมเต็มห้องอันโดดเด่นนี้

ห้องรับแขกที่อยู่ติดกันได้รับการออกแบบโดย Scapula ให้เป็น Salle de Glace หรือห้องกระจก ซึ่งจำลองรูปแบบยอดนิยมจากศตวรรษที่ 18 ด้วยแผงผนังที่มีสัดส่วนตามแบบดั้งเดิมและกรอบประดับทองคำเปลว ตู้หนังสือแบบปิด โคมไฟบรอนซ์ปิดทอง และโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ ทำให้พื้นที่นี้สามารถใช้เป็นสำนักงาน ห้องสมุด หรือพื้นที่รับรองเพิ่มเติมได้

ถัดขึ้นไปอีกหนึ่งชั้นคือห้องชุดหลัก กรุด้วยไม้โอ๊กฝรั่งเศสเคลือบผิวแบบโอ กัปปุชชีน เตาผิงฝรั่งเศสนำเข้ามีจิตรกรรมฝาผนังบนผืนผ้าใบอายุกว่าหนึ่งร้อยปีอยู่เหนือขึ้นไป ชื่อ “การก่อสร้างฟอรัมโรมัน” ซึ่งเจ้าของคนแรกของบ้านเลขที่ 238 นำกลับมายังนิวยอร์กจากการฮันนีมูน ภายในมีห้องแต่งตัวแบบวอล์กอินสองห้องและพื้นที่เก็บของบิลต์อิน ติดกันคือห้องน้ำหินอ่อนคาร์ราราสีขาว พร้อมอ่างแช่ตัวยาวหกฟุตและอ่างล้างหน้าคู่

ชั้นเดียวกัน บริเวณด้านหน้าของอาคาร คือห้องพักแขก ซึ่งตกแต่งในรูปแบบ Chambre de Parade ขนาดย่อม โดดเด่นด้วยผ้าม่านคลุมเตียงและแผงกรุผนัง ผนังบุด้วยผ้าไหม Scalamandré และตกแต่งด้วยเครื่องเรือนสไตล์หลุยส์ที่ 15 ห้องน้ำในตัวที่มีหน้าต่างตกแต่งด้วยหินอ่อนสีเขียว พร้อมอ่างล้างหน้าแบบเคาน์เตอร์หินอ่อนสีม่วงขนาดใหญ่และหาได้ยาก ส่วนห้องน้ำแต่งตัวมีตู้เสื้อผ้าและพื้นที่เก็บของบิลต์อิน

ชั้นถัดขึ้นไปเป็นห้องนอนตกแต่งแบบเวนิสที่มองเห็นสวน มีเตาผิง หน้าต่างแบบกระดกและเปิดสลับกันได้สามบาน ห้องแต่งตัวพร้อมอ่างล้างหน้าสีขาวและอุปกรณ์กับขาโทนทอง ตู้เสื้อผ้าแบบวอล์กอิน และห้องน้ำที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนห้าชนิด ด้านหน้ามีห้องชุดสำหรับพนักงานประกอบด้วยห้องนอนสองห้องและห้องน้ำหนึ่งห้อง ซึ่งสามารถปิดแยกจากส่วนอื่นของบ้านและเข้าถึงได้ด้วยลิฟต์ แม้แต่บริเวณนี้ก็ยังเต็มไปด้วยสิ่งน่าอัศจรรย์ หัวเตียงเป็นงานหล่อบรอนซ์คุณภาพสูง ซึ่งปัจจุบันดูราวกับว่าน่าจะมาจากแผงเหนือประตูของด้านหน้าฝั่งเหนือของอาคาร Grand Central Terminal ที่ถูกรื้อถอนไปนานแล้ว

ท้ายที่สุดคือเพนต์เฮาส์ชั้นห้า ตกแต่งในสไตล์โมเดิร์นยุคกลางศตวรรษ ซึ่งแตกต่างจากส่วนอื่น ๆ ของบ้านโดยสิ้นเชิง

Built in 1866, Number 238 rises five stories over a cellar. It has approximately 4,600 square feet on a 19 by 100-foot lot, a newly restored limestone-toned facade, and a paneled elevator serving every level. Its interiors were shaped by its 1960s occupant, Pierre Scapula, the Parisian designer whose commissions included yacht interiors for Stavros Niarchos and the New York and Paris homes of Princess Lee Radziwill. Scapula is responsible for the French ambiance we see in the house today. Later, the house became the New York residence of the first European Union Representative to the United Nations. At present it is restored to museum quality standard in the spirit of the eighteenth century.

Upon entering you are greeted by the sequence of rooms mandatory to classic townhouse architecture: Anteroom, Grand Salon and Drawing Room.

First, you arrive at the room-size Foyer, which provides access to the whole house by elevator while assuring privacy to the other floors. Here the paneling is simple, patterned after the Guard Hall outside the Louis XV private suite at Versailles, and the marble flooring pattern, the bombé chest, the mirrors and the sconces are all appropriate to the period. A guest closet and the Gold and Onyx Powder Room, in the flamboyant Rococo style, open off it.

Next, you ascend the wide stairway, which is not fully enclosed by walls and allows a visual connection from the space below to the mirrors and crystal chandelier of the Grand Salon. Here are twelve-foot ceilings and three-hundred-year-old Île-de-France style paneling and a fireplace, both brought from France by Scapula. The woodburning fireplace works. The large mirror trumeau contains a painting by Nicolas Lancret (1690-1742), and the electrified antique crystal chandelier came from the residence of the Baroness Albuquerque in the Dakota. Twin French doors open to a balcony overlooking the tranquility of the garden. Parquet de Versailles flooring, antique furnishing and an integrated sound system complete this exceptional room.

Adjoining is the Drawing Room, styled by Scapula as a Salle de Glace, or mirror room, in which he replicated an eighteenth-century favorite with authentically proportioned panels and gold leaf moldings. Enclosed bookcases, doré bronze lighting fixtures and a large desk allow the space to be used as an office, a library or additional entertaining space.

One floor above is the Primary Suite, paneled in French oak in an au cappuccine finish. The imported French fireplace is topped by a canvas mural more than a hundred years old, "The Construction of the Roman Forum," brought back to New York from his honeymoon by the first owner of 238. There are two walk-in closets and built-in storage, and adjoining is the white Carrara marble bath with a six-foot soaking tub and double sinks.

On the same floor, at the front of the building, is the Guest Room, styled in the manner of a small Chambre de Parade and notable for its bed hangings and paneling. The walls are covered in Scalamandré silk, and the room is furnished in the Louis XV style. The ensuite windowed bath is finished in green marble with a large, rare purple marble vanity sink, and the dressing bath contains closets and built-in storage.

On the floor above is a Venetian decorated bedroom overlooking the garden, with a fireplace, three tilt-and-turn windows, a dressing room with a white vanity sink and gold fixtures and legs, a walk-in closet, and a bathroom finished in five kinds of marble. At the front there is a two-room-and-bath staff suite which can be shut off from the rest of the house and reached by elevator. Even here wonders abound: the headboard is a high-quality bronze casting that now appears to have come from an overdoor panel of the long-demolished north facade of Grand Central Terminal.

At last , the fifth-floor penthouse, done in a mid-century modern style, entirely different from the rest of th