Zbudowany w 1866 roku budynek numer 238 wznosi się na pięć kondygnacji nad piwnicą. Ma około 4600 stóp kwadratowych powierzchni na działce o wymiarach 19 na 100 stóp, niedawno odrestaurowaną fasadę w odcieniu wapienia oraz panelowaną windę obsługującą wszystkie poziomy. Jego wnętrza ukształtował zamieszkujący go w latach 60. Pierre Scapula, paryski projektant, którego realizacje obejmowały wnętrza jachtów dla Stavrosa Niarchosa oraz nowojorskie i paryskie domy księżniczki Lee Radziwill. To Scapula odpowiada za francuską atmosferę, którą dom zachwyca do dziś. Później rezydencja stała się nowojorskim domem pierwszego przedstawiciela Unii Europejskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. Obecnie została odrestaurowana do standardu muzealnego, w duchu XVIII wieku.

Po wejściu gości sekwencja pomieszczeń charakterystyczna dla klasycznej architektury kamienic miejskich: przedsionek, Wielki Salon i pokój dzienny.

Najpierw trafiamy do obszernego, wielkości pokoju holu, który zapewnia dostęp windą do całego domu, jednocześnie gwarantując prywatność pozostałym kondygnacjom. Boazeria jest tu prosta, wzorowana na Sali Gwardii znajdującej się przed prywatnym apartamentem Ludwika XV w Wersalu, a wzór marmurowej posadzki, komoda bombé, lustra i kinkiety są odpowiednie dla epoki. Z holu prowadzą wejścia do garderoby dla gości oraz Złotej i Onyksowej Toalety, urządzonej w pełnym przepychu stylu rokoko.

Następnie wchodzi się po szerokich schodach, które nie są w pełni zamknięte ścianami i pozwalają na wizualne połączenie przestrzeni poniżej z lustrami i kryształowym żyrandolem Wielkiego Salonu. Pomieszczenie ma dwunastostopowe sufity oraz trzystuletnią boazerię i kominek w stylu Île-de-France, sprowadzone z Francji przez Scapulę. Kominek opalany drewnem jest sprawny. W dużym lustrze nad kominkiem znajduje się obraz Nicolasa Lancreta (1690–1742), a zelektryfikowany antyczny kryształowy żyrandol pochodził z rezydencji baronowej Albuquerque w budynku Dakota. Para francuskich drzwi prowadzi na balkon z widokiem na spokojny ogród. Posadzka typu parquet de Versailles, antyczne wyposażenie i zintegrowany system nagłośnienia dopełniają ten wyjątkowy pokój.

Przylegający do niego pokój dzienny został zaprojektowany przez Scapulę jako Salle de Glace, czyli pokój luster, w którym odtworzył popularne w XVIII wieku wnętrze, z panelami o autentycznych proporcjach i złoconymi listwami. Zabudowane biblioteczki, pozłacane brązowe oprawy oświetleniowe i duże biurko pozwalają wykorzystywać tę przestrzeń jako gabinet, bibliotekę lub dodatkowe miejsce do przyjmowania gości.

Na piętrze wyżej znajduje się główny apartament, wyłożony francuskim dębem wykończonym w stylu au cappuccine. Nad sprowadzonym z Francji kominkiem znajduje się mający ponad sto lat malowany mural na płótnie, „Budowa Forum Romanum”, przywieziony do Nowego Jorku z podróży poślubnej przez pierwszego właściciela budynku numer 238. Do dyspozycji są dwie garderoby typu walk-in oraz zabudowane schowki, a przylegająca łazienka wykończona białym marmurem z Carrary ma wannę o długości sześciu stóp i podwójną umywalkę.

Na tym samym piętrze, od frontu budynku, znajduje się pokój gościnny urządzony na wzór niewielkiej Chambre de Parade, wyróżniający się zasłonami przy łóżku i boazerią. Ściany pokrywa jedwab Scalamandré, a pokój umeblowano w stylu Ludwika XV. Przylegająca łazienka z oknem jest wykończona zielonym marmurem i ma dużą, rzadką umywalkę z fioletowego marmuru; garderobiana łazienka zawiera szafy i zabudowane schowki.

Na piętrze powyżej znajduje się sypialnia ozdobiona w stylu weneckim, z widokiem na ogród, kominkiem i trzema oknami uchylno-rozwieranymi, a także garderoba z białą umywalką oraz złotymi armaturą i nóżkami, garderoba typu walk-in i łazienka wykończona pięcioma rodzajami marmuru. Od frontu znajduje się dwupokojowy apartament dla personelu z łazienką, który można odizolować od reszty domu i do którego prowadzi winda. Nawet tutaj nie brakuje cudów: zagłówek jest wysokiej jakości odlewem z brązu, który obecnie wydaje się pochodzić z płyciny nad drzwiami z dawno rozebranej północnej fasady Grand Central Terminal.

Na koniec, penthouse na piątym piętrze, urządzony w stylu modernizmu połowy XX wieku, całkowicie odmiennym od reszty th

Built in 1866, Number 238 rises five stories over a cellar. It has approximately 4,600 square feet on a 19 by 100-foot lot, a newly restored limestone-toned facade, and a paneled elevator serving every level. Its interiors were shaped by its 1960s occupant, Pierre Scapula, the Parisian designer whose commissions included yacht interiors for Stavros Niarchos and the New York and Paris homes of Princess Lee Radziwill. Scapula is responsible for the French ambiance we see in the house today. Later, the house became the New York residence of the first European Union Representative to the United Nations. At present it is restored to museum quality standard in the spirit of the eighteenth century.

Upon entering you are greeted by the sequence of rooms mandatory to classic townhouse architecture: Anteroom, Grand Salon and Drawing Room.

First, you arrive at the room-size Foyer, which provides access to the whole house by elevator while assuring privacy to the other floors. Here the paneling is simple, patterned after the Guard Hall outside the Louis XV private suite at Versailles, and the marble flooring pattern, the bombé chest, the mirrors and the sconces are all appropriate to the period. A guest closet and the Gold and Onyx Powder Room, in the flamboyant Rococo style, open off it.

Next, you ascend the wide stairway, which is not fully enclosed by walls and allows a visual connection from the space below to the mirrors and crystal chandelier of the Grand Salon. Here are twelve-foot ceilings and three-hundred-year-old Île-de-France style paneling and a fireplace, both brought from France by Scapula. The woodburning fireplace works. The large mirror trumeau contains a painting by Nicolas Lancret (1690-1742), and the electrified antique crystal chandelier came from the residence of the Baroness Albuquerque in the Dakota. Twin French doors open to a balcony overlooking the tranquility of the garden. Parquet de Versailles flooring, antique furnishing and an integrated sound system complete this exceptional room.

Adjoining is the Drawing Room, styled by Scapula as a Salle de Glace, or mirror room, in which he replicated an eighteenth-century favorite with authentically proportioned panels and gold leaf moldings. Enclosed bookcases, doré bronze lighting fixtures and a large desk allow the space to be used as an office, a library or additional entertaining space.

One floor above is the Primary Suite, paneled in French oak in an au cappuccine finish. The imported French fireplace is topped by a canvas mural more than a hundred years old, "The Construction of the Roman Forum," brought back to New York from his honeymoon by the first owner of 238. There are two walk-in closets and built-in storage, and adjoining is the white Carrara marble bath with a six-foot soaking tub and double sinks.

On the same floor, at the front of the building, is the Guest Room, styled in the manner of a small Chambre de Parade and notable for its bed hangings and paneling. The walls are covered in Scalamandré silk, and the room is furnished in the Louis XV style. The ensuite windowed bath is finished in green marble with a large, rare purple marble vanity sink, and the dressing bath contains closets and built-in storage.

On the floor above is a Venetian decorated bedroom overlooking the garden, with a fireplace, three tilt-and-turn windows, a dressing room with a white vanity sink and gold fixtures and legs, a walk-in closet, and a bathroom finished in five kinds of marble. At the front there is a two-room-and-bath staff suite which can be shut off from the rest of the house and reached by elevator. Even here wonders abound: the headboard is a high-quality bronze casting that now appears to have come from an overdoor panel of the long-demolished north facade of Grand Central Terminal.

At last , the fifth-floor penthouse, done in a mid-century modern style, entirely different from the rest of th