Gebouwd in 1866 verrijst nummer 238 vijf verdiepingen boven een souterrain. Het beschikt over circa 4.600 square feet aan vloeroppervlak op een perceel van 19 bij 100 voet, een onlangs gerestaureerde gevel in kalksteenkleur en een paneellift die alle verdiepingen bedient. Het interieur werd vormgegeven door de bewoner uit de jaren zestig, Pierre Scapula, de Parijse ontwerper wiens opdrachten onder meer jachtinterieurs voor Stavros Niarchos en de woningen van prinses Lee Radziwill in New York en Parijs omvatten. Aan Scapula danken we de Franse sfeer die we vandaag de dag in het huis aantreffen. Later werd het huis de woning in New York van de eerste vertegenwoordiger van de Europese Unie bij de Verenigde Naties. Momenteel is het gerestaureerd volgens museale kwaliteitsnormen, in de geest van de achttiende eeuw.

Bij binnenkomst wordt u begroet door de opeenvolging van vertrekken die kenmerkend is voor de klassieke stadsvilla-architectuur: de vestibule, de Grand Salon en de salon.

Eerst komt u in de kamerbrede foyer, die via de lift toegang biedt tot het hele huis en tegelijkertijd de privacy van de andere verdiepingen waarborgt. Het houtwerk is hier eenvoudig en geïnspireerd op de Guard Hall buiten de privévertrekken van Lodewijk XV in Versailles; ook het patroon van de marmeren vloer, de bombékist, de spiegels en de wandkandelaars zijn passend bij de periode. Een gastentoilet en de goud-en-onyx-toiletruimte, uitgevoerd in flamboyante rococostijl, komen hierop uit.

Vervolgens beklimt u de brede trap, die niet volledig door muren is omsloten en vanuit de ruimte beneden een visuele verbinding biedt met de spiegels en de kristallen kroonluchter van de Grand Salon. Hier bevinden zich plafonds van twaalf voet hoog en driehonderd jaar oud houtwerk en een open haard in de stijl van Île-de-France, beide door Scapula vanuit Frankrijk hierheen gebracht. De houtgestookte open haard is functioneel. De grote trumeauspiegel bevat een schilderij van Nicolas Lancret (1690-1742), en de geëlektrificeerde antieke kristallen kroonluchter is afkomstig uit de woning van barones Albuquerque in The Dakota. Dubbele Franse deuren openen naar een balkon met uitzicht op de rust van de tuin. Een vloer in Parquet de Versailles, antieke meubels en een geïntegreerd geluidssysteem completeren deze uitzonderlijke ruimte.

Aangrenzend bevindt zich de salon, door Scapula ingericht als Salle de Glace, oftewel spiegelkamer, waarin hij een achttiende-eeuwse favoriet opnieuw creëerde met panelen in authentieke verhoudingen en vergulde lijstwerken. Ingebouwde boekenkasten, verguld-bronzen verlichtingsarmaturen en een groot bureau maken het mogelijk de ruimte te gebruiken als kantoor, bibliotheek of extra ontvangstruimte.

Een verdieping hoger bevindt zich de hoofdsuite, bekleed met Frans eikenhout in een au cappuccine-afwerking. De geïmporteerde Franse open haard wordt bekroond door een meer dan honderd jaar oude canvasmuurschildering, „De bouw van het Forum Romanum”, die door de eerste eigenaar van nummer 238 na zijn huwelijksreis mee terug naar New York werd gebracht. Er zijn twee inloopkasten en ingebouwde bergruimte; aangrenzend ligt de badkamer met wit Carraramarmer, een ligbad van zes voet en dubbele wastafels.

Op dezelfde verdieping, aan de voorzijde van het gebouw, bevindt zich de gastenkamer, ingericht naar het voorbeeld van een kleine Chambre de Parade en opvallend door de bedgordijnen en het houtwerk. De wanden zijn bekleed met Scalamandré-zijde en de kamer is ingericht in Lodewijk XV-stijl. De aangrenzende badkamer met raam is uitgevoerd in groen marmer, met een grote, zeldzame wastafel van paars marmer; de kleedkamer en badkamer bevatten kasten en ingebouwde bergruimte.

Op de verdieping erboven bevindt zich een Venetiaans gedecoreerde slaapkamer met uitzicht op de tuin, een open haard, drie draai-kiepramen, een kleedkamer met een witte wastafel en goudkleurige kranen en poten, een inloopkast en een badkamer afgewerkt met vijf soorten marmer. Aan de voorzijde bevindt zich een personeelsuite met twee kamers en een badkamer, die van de rest van het huis kan worden afgesloten en via de lift bereikbaar is. Ook hier zijn wonderen te vinden: het hoofdeinde is een hoogwaardige bronzen gietsculptuur die nu afkomstig lijkt te zijn van een boven-deurpaneel van de allang gesloopte noordgevel van Grand Central Terminal.

Ten slotte is er de penthouse op de vijfde verdieping, uitgevoerd in een mid-century-moderne stijl, geheel anders dan de rest van he

Built in 1866, Number 238 rises five stories over a cellar. It has approximately 4,600 square feet on a 19 by 100-foot lot, a newly restored limestone-toned facade, and a paneled elevator serving every level. Its interiors were shaped by its 1960s occupant, Pierre Scapula, the Parisian designer whose commissions included yacht interiors for Stavros Niarchos and the New York and Paris homes of Princess Lee Radziwill. Scapula is responsible for the French ambiance we see in the house today. Later, the house became the New York residence of the first European Union Representative to the United Nations. At present it is restored to museum quality standard in the spirit of the eighteenth century.

Upon entering you are greeted by the sequence of rooms mandatory to classic townhouse architecture: Anteroom, Grand Salon and Drawing Room.

First, you arrive at the room-size Foyer, which provides access to the whole house by elevator while assuring privacy to the other floors. Here the paneling is simple, patterned after the Guard Hall outside the Louis XV private suite at Versailles, and the marble flooring pattern, the bombé chest, the mirrors and the sconces are all appropriate to the period. A guest closet and the Gold and Onyx Powder Room, in the flamboyant Rococo style, open off it.

Next, you ascend the wide stairway, which is not fully enclosed by walls and allows a visual connection from the space below to the mirrors and crystal chandelier of the Grand Salon. Here are twelve-foot ceilings and three-hundred-year-old Île-de-France style paneling and a fireplace, both brought from France by Scapula. The woodburning fireplace works. The large mirror trumeau contains a painting by Nicolas Lancret (1690-1742), and the electrified antique crystal chandelier came from the residence of the Baroness Albuquerque in the Dakota. Twin French doors open to a balcony overlooking the tranquility of the garden. Parquet de Versailles flooring, antique furnishing and an integrated sound system complete this exceptional room.

Adjoining is the Drawing Room, styled by Scapula as a Salle de Glace, or mirror room, in which he replicated an eighteenth-century favorite with authentically proportioned panels and gold leaf moldings. Enclosed bookcases, doré bronze lighting fixtures and a large desk allow the space to be used as an office, a library or additional entertaining space.

One floor above is the Primary Suite, paneled in French oak in an au cappuccine finish. The imported French fireplace is topped by a canvas mural more than a hundred years old, "The Construction of the Roman Forum," brought back to New York from his honeymoon by the first owner of 238. There are two walk-in closets and built-in storage, and adjoining is the white Carrara marble bath with a six-foot soaking tub and double sinks.

On the same floor, at the front of the building, is the Guest Room, styled in the manner of a small Chambre de Parade and notable for its bed hangings and paneling. The walls are covered in Scalamandré silk, and the room is furnished in the Louis XV style. The ensuite windowed bath is finished in green marble with a large, rare purple marble vanity sink, and the dressing bath contains closets and built-in storage.

On the floor above is a Venetian decorated bedroom overlooking the garden, with a fireplace, three tilt-and-turn windows, a dressing room with a white vanity sink and gold fixtures and legs, a walk-in closet, and a bathroom finished in five kinds of marble. At the front there is a two-room-and-bath staff suite which can be shut off from the rest of the house and reached by elevator. Even here wonders abound: the headboard is a high-quality bronze casting that now appears to have come from an overdoor panel of the long-demolished north facade of Grand Central Terminal.

At last , the fifth-floor penthouse, done in a mid-century modern style, entirely different from the rest of th