ສ້າງຂຶ້ນໃນປີ 1866, ເລກທີ 238 ສູງຂຶ້ນໄປຫ້າຊັ້ນເໜືອຊັ້ນໃຕ້ດິນ. ອາຄານນີ້ມີເນື້ອທີ່ປະມານ 4,600 ຕາຮາງຟຸດ ຢູ່ເທິງທີ່ດິນຂະໜາດ 19 x 100 ຟຸດ, ມີໜ້າອາຄານໂທນຫີນປູນທີ່ເພິ່ງບູລະນະໃໝ່ ແລະລິຟທີ່ກຸ້ມດ້ວຍແຜ່ນກະດານ ໃຫ້ບໍລິການທຸກຊັ້ນ. ພາຍໃນອາຄານຖືກອອກແບບໂດຍຜູ້ພັກອາໄສໃນຊ່ວງທົດສະວັດ 1960, ຄື Pierre Scapula, ນັກອອກແບບຊາວປາຣີ ຜູ້ມີຜົນງານລວມເຖິງການອອກແບບພາຍໃນເຮືອຢັອດໃຫ້ Stavros Niarchos ແລະເຮືອນພັກຂອງ Princess Lee Radziwill ໃນນິວຢອກ ແລະປາຣີ. Scapula ເປັນຜູ້ສ້າງບັນຍາກາດແບບຝຣັ່ງທີ່ເຮົາເຫັນໃນເຮືອນຫຼັງນີ້ຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ. ຕໍ່ມາ ເຮືອນຫຼັງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນທີ່ພັກອາໄສໃນນິວຢອກຂອງຜູ້ແທນສະຫະພາບຢູໂຣບຄົນທຳອິດປະຈຳສະຫະປະຊາຊາດ. ປັດຈຸບັນ ມັນໄດ້ຮັບການບູລະນະຈົນຢູ່ໃນລະດັບຄຸນນະພາບພິພິທະພັນ ໂດຍຍຶດຖືຈິດວິນຍານຂອງສະຕະວັດທີ 18.

ເມື່ອເຂົ້າໄປພາຍໃນ ທ່ານຈະພົບກັບລຳດັບຫ້ອງຕ່າງໆທີ່ເປັນອົງປະກອບຈຳເປັນຂອງສະຖາປັດຕະຍະກຳເຮືອນແຖວແບບຄລາສສິກ: ຫ້ອງໂຖງຮັບແຂກ, Grand Salon ແລະ Drawing Room.

ທຳອິດ ທ່ານຈະເຂົ້າສູ່ Foyer ທີ່ກວ້າງເທົ່າຂະໜາດຫ້ອງ ຊຶ່ງໃຫ້ທາງເຂົ້າເຖິງທົ່ວທັງເຮືອນດ້ວຍລິຟ ພ້ອມທັງຮັກສາຄວາມເປັນສ່ວນຕົວໃຫ້ແກ່ຊັ້ນອື່ນໆ. ໃນບ່ອນນີ້ ແຜ່ນກະດານຕົກແຕ່ງມີຮູບແບບງ່າຍໆ ໂດຍຖອດແບບຈາກ Guard Hall ດ້ານນອກຫ້ອງພັກສ່ວນຕົວຂອງ Louis XV ທີ່ Versailles; ລວດລາຍພື້ນຫີນອ່ອນ, ຕູ້ລິ້ນຊັກແບບ bombé, ກະຈົກ ແລະໂຄມໄຟຕິດຝາ ລ້ວນເໝາະສົມກັບຍຸກສະໄໝ. ຫ້ອງເກັບເສື້ອຜ້າສຳລັບແຂກ ແລະຫ້ອງນ້ຳ Gold and Onyx Powder Room ໃນຮູບແບບ Rococo ອັນໂດດເດັ່ນ ເປີດອອກຈາກບ່ອນນີ້.

ຈາກນັ້ນ ທ່ານຂຶ້ນບັນໄດກວ້າງ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກປິດລ້ອມດ້ວຍຝາຢ່າງສົມບູນ ແລະເປີດໃຫ້ເຫັນເຊື່ອມຕໍ່ທາງສາຍຕາຈາກພື້ນທີ່ດ້ານລຸ່ມໄປຫາກະຈົກ ແລະໂຄມໄຟຄຣິສຕັນຂອງ Grand Salon. ບ່ອນນີ້ມີເພດານສູງ 12 ຟຸດ ແລະແຜ່ນກະດານຕົກແຕ່ງຮູບແບບ Île-de-France ອາຍຸ 300 ປີ ພ້ອມເຕົາຜິງ ຊຶ່ງທັງສອງຢ່າງ Scapula ໄດ້ນຳມາຈາກຝຣັ່ງ. ເຕົາຜິງໃຊ້ຟືນນີ້ຍັງໃຊ້ງານໄດ້. ກະຈົກບານໃຫຍ່ເທິງ trumeau ບັນຈຸຮູບແຕ້ມຂອງ Nicolas Lancret (1690–1742), ແລະໂຄມໄຟຄຣິສຕັນໂບຮານທີ່ຕິດລະບົບໄຟຟ້າແລ້ວ ໄດ້ມາຈາກທີ່ພັກຂອງ Baroness Albuquerque ໃນອາຄານ Dakota. ປະຕູຝຣັ່ງຄູ່ເປີດອອກໄປຫາລະບຽງ ຊຶ່ງມອງເຫັນຄວາມສະຫງົບຂອງສວນ. ພື້ນ Parquet de Versailles, ເຄື່ອງເຮືອນໂບຮານ ແລະລະບົບສຽງແບບບູລະນາການ ຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ຫ້ອງພິເສດນີ້ສົມບູນ.

ຕິດກັນນັ້ນແມ່ນ Drawing Room ຊຶ່ງ Scapula ອອກແບບໃນຮູບແບບ Salle de Glace ຫຼື “ຫ້ອງກະຈົກ”, ໂດຍຈຳລອງຮູບແບບອັນເປັນທີ່ນິຍົມໃນສະຕະວັດທີ 18 ດ້ວຍແຜ່ນກະດານທີ່ໄດ້ສັດສ່ວນຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະລາຍໂມລິດຄຳ. ຕູ້ປຶ້ມແບບປິດ, ໂຄມໄຟສຳລິດເຄືອບຄຳ ແລະໂຕະເຮັດວຽກຂະໜາດໃຫຍ່ ເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ນີ້ສາມາດໃຊ້ເປັນຫ້ອງການ, ຫ້ອງສະໝຸດ ຫຼືພື້ນທີ່ຮັບຮອງແຂກເພີ່ມເຕີມ.

ຢູ່ຊັ້ນເທິງຂຶ້ນໄປໜຶ່ງຊັ້ນແມ່ນ Primary Suite ຊຶ່ງປະດັບດ້ວຍໄມ້ໂອກຝຣັ່ງໃນຜິວສຳເລັດແບບ au cappuccine. ເຕົາຜິງຝຣັ່ງທີ່ນຳເຂົ້າມາຖືກປະດັບດ້ວຍພາບແຕ້ມເທິງຜືນຜ້າໃບອາຍຸກວ່າ 100 ປີ ຊື່ “The Construction of the Roman Forum” ຊຶ່ງເຈົ້າຂອງຄົນທຳອິດຂອງເລກທີ 238 ໄດ້ນຳກັບມານິວຢອກຈາກການໄປຮັນນີມູນ. ມີຫ້ອງເສື້ອຜ້າແບບເດີນເຂົ້າໄດ້ສອງຫ້ອງ ແລະບ່ອນເກັບຂອງແບບຕິດຕັ້ງ; ຕິດກັນນັ້ນແມ່ນຫ້ອງນ້ຳຫີນອ່ອນ Carrara ສີຂາວ ພ້ອມອ່າງແຊ່ນ້ຳຍາວ 6 ຟຸດ ແລະອ່າງລ້າງໜ້າຄູ່.

ຢູ່ຊັ້ນດຽວກັນນີ້ ດ້ານໜ້າອາຄານ ແມ່ນ Guest Room ທີ່ຕົກແຕ່ງຕາມຮູບແບບ Chambre de Parade ຂະໜາດນ້ອຍ ແລະໂດດເດັ່ນດ້ວຍຜ້າຄຸມຕຽງ ແລະແຜ່ນກະດານຕົກແຕ່ງ. ຝາຫ້ອງຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າໄໝ Scalamandré ແລະເຄື່ອງເຮືອນຈັດວາງໃນຮູບແບບ Louis XV. ຫ້ອງນ້ຳຕິດກັບຫ້ອງນອນທີ່ມີປ່ອງຢ້ຽມ ຕົກແຕ່ງດ້ວຍຫີນອ່ອນສີຂຽວ ແລະມີອ່າງລ້າງໜ້າຫີນອ່ອນສີມ່ວງຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ຫາຍາກ; ສ່ວນຫ້ອງນ້ຳສຳລັບແຕ່ງຕົວມີຕູ້ເສື້ອຜ້າ ແລະບ່ອນເກັບຂອງແບບຕິດຕັ້ງ.

ຢູ່ຊັ້ນເທິງຂຶ້ນໄປແມ່ນຫ້ອງນອນຕົກແຕ່ງແບບເວນິສ ທີ່ມອງເຫັນສວນ ພ້ອມເຕົາຜິງ, ປ່ອງຢ້ຽມແບບເອຽງແລະເປີດໄດ້ສາມບານ, ຫ້ອງແຕ່ງຕົວທີ່ມີອ່າງລ້າງໜ້າສີຂາວ ແລະອຸປະກອນກັບຂາສີຄຳ, ຫ້ອງເສື້ອຜ້າແບບເດີນເຂົ້າໄດ້ ແລະຫ້ອງນ້ຳທີ່ຕົກແຕ່ງດ້ວຍຫີນອ່ອນຫ້າຊະນິດ. ດ້ານໜ້າອາຄານມີຫ້ອງພັກພະນັກງານສອງຫ້ອງພ້ອມຫ້ອງນ້ຳ ຊຶ່ງສາມາດປິດແຍກອອກຈາກສ່ວນອື່ນຂອງເຮືອນ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍລິຟ. ແມ່ນແຕ່ໃນບ່ອນນີ້ກໍຍັງມີສິ່ງອັດສະຈັນຫຼາຍຢ່າງ: ຫົວຕຽງເປັນງານຫຼໍ່ສຳລິດຄຸນນະພາບສູງ ຊຶ່ງປັດຈຸບັນເບິ່ງຄືວ່າເຄີຍເປັນແຜ່ນປະດັບເໜືອປະຕູຈາກໜ້າອາຄານດ້ານເໜືອຂອງ Grand Central Terminal ທີ່ຖືກຮື້ຖອນໄປດົນແລ້ວ.

ໃນທີ່ສຸດ ຊັ້ນຫ້າຊຶ່ງເປັນຫ້ອງພັກເທິງສຸດ ໄດ້ຮັບການຕົກແຕ່ງໃນຮູບແບບສະໄໝໃໝ່ກາງສະຕະວັດ ຊຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກສ່ວນອື່ນໆຂອງເຮືອນຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Built in 1866, Number 238 rises five stories over a cellar. It has approximately 4,600 square feet on a 19 by 100-foot lot, a newly restored limestone-toned facade, and a paneled elevator serving every level. Its interiors were shaped by its 1960s occupant, Pierre Scapula, the Parisian designer whose commissions included yacht interiors for Stavros Niarchos and the New York and Paris homes of Princess Lee Radziwill. Scapula is responsible for the French ambiance we see in the house today. Later, the house became the New York residence of the first European Union Representative to the United Nations. At present it is restored to museum quality standard in the spirit of the eighteenth century.

Upon entering you are greeted by the sequence of rooms mandatory to classic townhouse architecture: Anteroom, Grand Salon and Drawing Room.

First, you arrive at the room-size Foyer, which provides access to the whole house by elevator while assuring privacy to the other floors. Here the paneling is simple, patterned after the Guard Hall outside the Louis XV private suite at Versailles, and the marble flooring pattern, the bombé chest, the mirrors and the sconces are all appropriate to the period. A guest closet and the Gold and Onyx Powder Room, in the flamboyant Rococo style, open off it.

Next, you ascend the wide stairway, which is not fully enclosed by walls and allows a visual connection from the space below to the mirrors and crystal chandelier of the Grand Salon. Here are twelve-foot ceilings and three-hundred-year-old Île-de-France style paneling and a fireplace, both brought from France by Scapula. The woodburning fireplace works. The large mirror trumeau contains a painting by Nicolas Lancret (1690-1742), and the electrified antique crystal chandelier came from the residence of the Baroness Albuquerque in the Dakota. Twin French doors open to a balcony overlooking the tranquility of the garden. Parquet de Versailles flooring, antique furnishing and an integrated sound system complete this exceptional room.

Adjoining is the Drawing Room, styled by Scapula as a Salle de Glace, or mirror room, in which he replicated an eighteenth-century favorite with authentically proportioned panels and gold leaf moldings. Enclosed bookcases, doré bronze lighting fixtures and a large desk allow the space to be used as an office, a library or additional entertaining space.

One floor above is the Primary Suite, paneled in French oak in an au cappuccine finish. The imported French fireplace is topped by a canvas mural more than a hundred years old, "The Construction of the Roman Forum," brought back to New York from his honeymoon by the first owner of 238. There are two walk-in closets and built-in storage, and adjoining is the white Carrara marble bath with a six-foot soaking tub and double sinks.

On the same floor, at the front of the building, is the Guest Room, styled in the manner of a small Chambre de Parade and notable for its bed hangings and paneling. The walls are covered in Scalamandré silk, and the room is furnished in the Louis XV style. The ensuite windowed bath is finished in green marble with a large, rare purple marble vanity sink, and the dressing bath contains closets and built-in storage.

On the floor above is a Venetian decorated bedroom overlooking the garden, with a fireplace, three tilt-and-turn windows, a dressing room with a white vanity sink and gold fixtures and legs, a walk-in closet, and a bathroom finished in five kinds of marble. At the front there is a two-room-and-bath staff suite which can be shut off from the rest of the house and reached by elevator. Even here wonders abound: the headboard is a high-quality bronze casting that now appears to have come from an overdoor panel of the long-demolished north facade of Grand Central Terminal.

At last , the fifth-floor penthouse, done in a mid-century modern style, entirely different from the rest of th