88 خیابان چارلز — آپارتمان آفتابی طبقه بالا رو به جنوب برای افرادی که هنوز به صلح معتقدند.

این واقعیت غیرقابل انکار است که این یکی از مطلوب‌ترین بلوک‌ها در نیویورک است. و محاسبات این‌گونه است: چرا در این وضعیت کرایه جنون‌آمیز اجاره کنید وقتی می‌توانید این پول را برای خانه خودتان خرج کنید؟

این آپارتمان در طبقه بالا قرار دارد. آفتابی است. سقف‌ها بلند هستند، آشپزخانه دارای یک پنجره است، حمام دارای یک پنجره است و دو پنجره بزرگ جنوبی در پشت به جای شلوغی، به آرامش نگاه می‌کنند. می‌خواهم روشن کنم که هیچ‌کدام از اینها نباید به راحتی گرفته شود.

چه چیزی دریافت می‌کنید:

محل نشیمن در طبقه بالا که رو به جنوب است، با دو پنجره بزرگ و نوعی سکوت که شما را وادار می‌کند بپرسید آیا شهر بالاخره تسلیم شده است — نشده، اما شما صدایش را نخواهید شنید.
یک اتاق خواب که یک تخت کامل یا ملکه را در خود جای می‌دهد و در کنار دو پنجره قرار دارد، که دو پنجره بیشتر از آنچه اکثر اتاق‌های خواب در نیویورک سزاوارند، دارد.
آشپزخانه‌ای باز — دارای پنجره، همان‌طور که قبلاً ذکر شد، زیرا ظاهراً کسی در اینجا به نور طبیعی و تهویه متقابل اعتقاد داشته است.
دو کمد در راهرو، که در این شهر به آنچه وکلا "ذخیره‌سازی کافی" می‌نامند و من "یک معجزه کوچک" می‌نامم، تعلق دارد.
حمامی با پنجره، که من به هیچ وجه آن را دست‌کم نخواهم گرفت.

عملیات (چون شما پرسیدید):

ماشین لباسشویی/خشک‌کن با یک برنامه و تأیید هیئت مدیره مجاز است.
حیوانات خانگی خوش آمدید — ساختمان نسبت به سگ‌ها و گربه‌ها تبعیض ندارد.
اجاره‌های فرعی پس از یک سال مجاز است (سه از هر پنج).
دوستدار پای‌درتیر.
هزینه‌های ماهانه پایین است.

ساختمان:
88 خیابان چارلز یک ساختمان تاریخی پنج‌طبقه سفالی قهوه‌ای است که حدوداً در سال 1880 ساخته شده و بخشی از شرکت مالکان خیابان 84–88 چارلز است — یک مجتمع 45 واحدی که با وجود فاکتورهای قابل توجه، موفق شده است دقیقاً همان‌طور باشد که باید باشد: خوش‌نما، آرام و بی‌دغدغه. بیست آپارتمان در پنج طبقه. بدون کنسیرژ، بدون سالن ورزشی، بدون "طبقه امکانات". شما یک بزرگسال هستید. به همه اینها نیازی ندارید.
محله:
من بیشتر بلوک‌های منهتن را پیموده‌ام. برخی از آن‌ها خوب هستند. خیابان چارلز، بین گرینویچ و هادسون، خوب نیست — درست است. این چیزی است که یک خیابان در این شهر باید به نظر برسد: درخت‌دار، با ساختمان‌های قهوه‌ای، تاریخی و به‌طور کامل بی‌خبر از توسعه‌ای که شما را وادار کند احساس کنید که شهر از خود تسلیم شده است. رودخانه هادسون در نزدیکی است. پارک واشینگتن اسکوئر در نزدیکی است. هر مترو که نیاز داشته باشید در نزدیکی است. رستوران‌ها عالی هستند. من آن‌ها را نام نمی‌برم. شما در نیویورک زندگی می‌کنید — بروید و آن‌ها را پیدا کنید.
تاریخچه‌ای مختصر، زیرا زمینه مهم است:
این خیابان به نام چارلز کریستوفر آمانس نامگذاری شده که صاحب زمینی بود که خیابان از آن عبور می‌کرد و همچنین مسئول خیابان کریستوفر و خیابان آمانس سابق (اکنون غرب دهم) است. بین سال‌های 1866 و 1936، بلوک دقیقی که 88 خیابان چارلز در آن قرار دارد، وان نس پلیس نامیده می‌شد، به نام یک خانواده کشاورز که تا سال 1865 در آن بلوک مربع ساکن بودند. شهر آن را دوباره نامگذاری کرد. شهر همیشه چیزها را دوباره نامگذاری می‌کند. حداقل این یکی ثابت مانده است.

***لطفاً توجه داشته باشید که برخی از عکس‌ها، سگ (هوادار نیو یورک نیکس!)، اتاق‌های سفید، ویرایش شده/مجازی بوده‌اند***

فصل زیبای نیویورک بعدی خود را همین‌جا، همین حالا شروع کنید.

88 Charles Street — A Top-Floor South Facing Sunny Apartment for People Who Still Believe in Peace.

It is incontrovertible that this is one of the most coveted blocks in NYC. And the math maths: why rent in this crazy rental climate when you can spend this money for your own home?

The apartment is on the top floor. It is sunny. The ceilings are high, the kitchen has a window, the bathroom has a window, and the two large south-facing windows in the back look out onto quiet rather than chaos. I want to be clear that none of this should be taken for granted.

What You Get:

A top-floor perch that faces south, with two large windows and the kind of quiet that makes you wonder if the city has finally given up — it hasn't, but you won't hear it
A bedroom that fits a full or queen, flanked by two windows, which is two more windows than most bedrooms in New York deserve
An open kitchen — windowed, as previously noted, because apparently someone here believed in natural light and cross-ventilation
Two hall closets, which in this city constitutes what lawyers call "ample storage" and what I call "a minor miracle"
A windowed bath, which I refuse to take for granted

The Practicalities (Since You Asked):

Washer/dryer allowed with a plan and board approval
Pets welcome — the building is not prejudiced against dogs and cats.
Sublets permitted after one year (three out of every five)
Pied-à-terre friendly
Monthly maintenance is low.

The Building:
88 Charles is a five-story landmarked brick brownstone, built circa 1880, part of the 84–88 Charles Street Owners Corp — a 45-unit cooperative that has managed, against considerable odds, to remain exactly what it should be: handsome, quiet, and unbothered. Twenty apartments across five stories. No concierge, no gym, no "amenity floor." You are an adult. You don't need all that.
The Block:
I have walked most blocks in Manhattan. Some of them are fine. Charles Street, between Greenwich and Hudson, is not fine — it is correct. It is what a street in this city is supposed to look like: tree-lined, brownstoned, historically intact, and entirely free of the kind of development that makes you feel the city has given up on itself. The Hudson River is nearby. Washington Square Park is nearby. Every subway you could possibly need is nearby. The restaurants are excellent. I won't list them. You live in New York — go find them.
A Brief History, Because Context Matters:
The street was named for Charles Christopher Amos, who owned the land the street passed through and who is also responsible for Christopher Street and the former Amos Street (now West 10th). Between 1866 and 1936, the precise block where 88 Charles sits was called Van Ness Place, named for a farming family who occupied that square block until 1865. The city renamed it. The city is always renaming things. At least this one stuck.

***PLEASE NOTE SOME PICS, THE DOG(Go Knicks!), THE WHITE ROOMS, WERE EDITED/VIRTUAL***

Start your next beautiful New York chapter right here, right now.