Χτισμένο το 1866, το Αριθμός 238 υψώνεται σε πέντε ορόφους πάνω από ένα υπόγειο. Διαθέτει περίπου 4.600 τετραγωνικά πόδια σε οικόπεδο 19 επί 100 ποδών, πρόσφατα αποκαταστημένη πρόσοψη σε απόχρωση ασβεστόλιθου και επενδυμένο ανελκυστήρα που εξυπηρετεί κάθε επίπεδο. Οι εσωτερικοί του χώροι διαμορφώθηκαν από τον ένοικό του κατά τη δεκαετία του 1960, τον Pierre Scapula, τον Παριζιάνο σχεδιαστή, στις αναθέσεις του οποίου περιλαμβάνονταν εσωτερικοί χώροι θαλαμηγών για τον Σταύρο Νιάρχο, καθώς και οι κατοικίες της πριγκίπισσας Lee Radziwill στη Νέα Υόρκη και το Παρίσι. Ο Scapula είναι υπεύθυνος για τη γαλλική ατμόσφαιρα που βλέπουμε σήμερα στο σπίτι. Αργότερα, το σπίτι έγινε η κατοικία στη Νέα Υόρκη του πρώτου εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Ηνωμένα Έθνη. Σήμερα έχει αποκατασταθεί σύμφωνα με τα πρότυπα ποιότητας μουσείου, στο πνεύμα του 18ου αιώνα.

Κατά την είσοδο, σας υποδέχεται η ακολουθία των δωματίων που επιβάλλει η κλασική αρχιτεκτονική των αρχοντικών κατοικιών: προθάλαμος, Μεγάλο Σαλόνι και Σαλόνι Υποδοχής.

Πρώτα φτάνετε στο ευρύχωρο Φουαγέ, το οποίο παρέχει πρόσβαση σε ολόκληρο το σπίτι μέσω του ανελκυστήρα, εξασφαλίζοντας παράλληλα την ιδιωτικότητα των υπόλοιπων ορόφων. Εδώ η ξυλεπένδυση είναι απλή, εμπνευσμένη από την Αίθουσα της Φρουράς έξω από την ιδιωτική σουίτα του Λουδοβίκου ΙΕ΄ στις Βερσαλλίες, ενώ το σχέδιο του μαρμάρινου δαπέδου, το bombé έπιπλο, οι καθρέφτες και οι απλίκες είναι όλα κατάλληλα για την εποχή. Από εδώ ανοίγουν μια γκαρνταρόμπα επισκεπτών και το Χρυσό και Όνυχα Αποχωρητήριο, σε επιβλητικό ροκοκό ύφος.

Στη συνέχεια ανεβαίνετε την πλατιά σκάλα, η οποία δεν είναι πλήρως κλεισμένη από τοίχους και επιτρέπει την οπτική σύνδεση από τον χώρο κάτω προς τους καθρέφτες και τον κρυστάλλινο πολυέλαιο του Μεγάλου Σαλονιού. Εδώ υπάρχουν οροφές ύψους δώδεκα ποδών, καθώς και ξυλεπένδυση και τζάκι τριακοσίων ετών σε ύφος Île-de-France, που μεταφέρθηκαν από τη Γαλλία από τον Scapula. Το τζάκι ξύλου λειτουργεί. Ο μεγάλος καθρέφτης-τρυμώ περιέχει έναν πίνακα του Nicolas Lancret (1690–1742), ενώ ο ηλεκτροδοτημένος αντίκα κρυστάλλινος πολυέλαιος προερχόταν από την κατοικία της βαρόνης Albuquerque στο Dakota. Δίφυλλες γαλλικές πόρτες ανοίγουν σε ένα μπαλκόνι με θέα στη γαλήνη του κήπου. Δάπεδο τύπου Parquet de Versailles, αντίκες και ενσωματωμένο ηχοσύστημα ολοκληρώνουν αυτό το εξαιρετικό δωμάτιο.

Δίπλα βρίσκεται το Σαλόνι Υποδοχής, το οποίο ο Scapula διαμόρφωσε ως Salle de Glace, δηλαδή ως αίθουσα καθρεφτών, αναπαράγοντας ένα αγαπημένο πρότυπο του 18ου αιώνα με πάνελ αυθεντικών αναλογιών και διακοσμήσεις από φύλλα χρυσού. Κλειστές βιβλιοθήκες, επίχρυχα χάλκινα φωτιστικά και ένα μεγάλο γραφείο επιτρέπουν τη χρήση του χώρου ως γραφείου, βιβλιοθήκης ή επιπλέον χώρου υποδοχής.

Έναν όροφο ψηλότερα βρίσκεται η Κύρια Σουίτα, επενδυμένη με γαλλική δρυ σε φινίρισμα au cappuccine. Το εισαγόμενο γαλλικό τζάκι επιστέφεται από μια τοιχογραφία σε καμβά, ηλικίας άνω των εκατό ετών, με τίτλο «Η Κατασκευή της Ρωμαϊκής Αγοράς», την οποία ο πρώτος ιδιοκτήτης του 238 έφερε πίσω στη Νέα Υόρκη από τον μήνα του μέλιτος. Υπάρχουν δύο δωμάτια-ντουλάπες και εντοιχισμένοι αποθηκευτικοί χώροι, ενώ δίπλα βρίσκεται το λουτρό από λευκό μάρμαρο Carrara, με μπανιέρα εμβάπτισης μήκους έξι ποδών και διπλούς νιπτήρες.

Στον ίδιο όροφο, στο μπροστινό μέρος του κτιρίου, βρίσκεται το Δωμάτιο Επισκεπτών, διαμορφωμένο σαν ένα μικρό Chambre de Parade και αξιοσημείωτο για τα κρεμάσματα του κρεβατιού και την ξυλεπένδυσή του. Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με μετάξι Scalamandré και το δωμάτιο είναι επιπλωμένο σε ύφος Λουδοβίκου ΙΕ΄. Το λουτρό με παράθυρο, που επικοινωνεί με το δωμάτιο, είναι διακοσμημένο με πράσινο μάρμαρο και διαθέτει μεγάλο, σπάνιο νιπτήρα-έπιπλο από μωβ μάρμαρο, ενώ το λουτρό του χώρου ένδυσης περιλαμβάνει ντουλάπες και εντοιχισμένους αποθηκευτικούς χώρους.

Στον επάνω όροφο βρίσκεται ένα υπνοδωμάτιο διακοσμημένο σε βενετσιάνικο ύφος, με θέα στον κήπο, τζάκι, τρία ανακλινόμενα και περιστρεφόμενα παράθυρα, δωμάτιο ένδυσης με λευκό νιπτήρα-έπιπλο και χρυσά εξαρτήματα και πόδια, δωμάτιο-ντουλάπα και μπάνιο επενδυμένο με πέντε είδη μαρμάρου. Στο μπροστινό μέρος υπάρχει μια σουίτα προσωπικού με δύο δωμάτια και μπάνιο, η οποία μπορεί να απομονωθεί από το υπόλοιπο σπίτι και να είναι προσβάσιμη με τον ανελκυστήρα. Ακόμη και εδώ αφθονούν τα θαύματα: το κεφαλάρι είναι ένα υψηλής ποιότητας χάλκινο χυτό έργο, το οποίο σήμερα φαίνεται να προέρχεται από ένα υπέρθυρο της κατεδαφισμένης πλέον βόρειας πρόσοψης του Grand Central Terminal.

Τέλος, το ρετιρέ του πέμπτου ορόφου, διαμορφωμένο σε μοντέρνο ύφος των μέσων του αιώνα, εντελώς διαφορετικό από το υπόλοιπο τ

Built in 1866, Number 238 rises five stories over a cellar. It has approximately 4,600 square feet on a 19 by 100-foot lot, a newly restored limestone-toned facade, and a paneled elevator serving every level. Its interiors were shaped by its 1960s occupant, Pierre Scapula, the Parisian designer whose commissions included yacht interiors for Stavros Niarchos and the New York and Paris homes of Princess Lee Radziwill. Scapula is responsible for the French ambiance we see in the house today. Later, the house became the New York residence of the first European Union Representative to the United Nations. At present it is restored to museum quality standard in the spirit of the eighteenth century.

Upon entering you are greeted by the sequence of rooms mandatory to classic townhouse architecture: Anteroom, Grand Salon and Drawing Room.

First, you arrive at the room-size Foyer, which provides access to the whole house by elevator while assuring privacy to the other floors. Here the paneling is simple, patterned after the Guard Hall outside the Louis XV private suite at Versailles, and the marble flooring pattern, the bombé chest, the mirrors and the sconces are all appropriate to the period. A guest closet and the Gold and Onyx Powder Room, in the flamboyant Rococo style, open off it.

Next, you ascend the wide stairway, which is not fully enclosed by walls and allows a visual connection from the space below to the mirrors and crystal chandelier of the Grand Salon. Here are twelve-foot ceilings and three-hundred-year-old Île-de-France style paneling and a fireplace, both brought from France by Scapula. The woodburning fireplace works. The large mirror trumeau contains a painting by Nicolas Lancret (1690-1742), and the electrified antique crystal chandelier came from the residence of the Baroness Albuquerque in the Dakota. Twin French doors open to a balcony overlooking the tranquility of the garden. Parquet de Versailles flooring, antique furnishing and an integrated sound system complete this exceptional room.

Adjoining is the Drawing Room, styled by Scapula as a Salle de Glace, or mirror room, in which he replicated an eighteenth-century favorite with authentically proportioned panels and gold leaf moldings. Enclosed bookcases, doré bronze lighting fixtures and a large desk allow the space to be used as an office, a library or additional entertaining space.

One floor above is the Primary Suite, paneled in French oak in an au cappuccine finish. The imported French fireplace is topped by a canvas mural more than a hundred years old, "The Construction of the Roman Forum," brought back to New York from his honeymoon by the first owner of 238. There are two walk-in closets and built-in storage, and adjoining is the white Carrara marble bath with a six-foot soaking tub and double sinks.

On the same floor, at the front of the building, is the Guest Room, styled in the manner of a small Chambre de Parade and notable for its bed hangings and paneling. The walls are covered in Scalamandré silk, and the room is furnished in the Louis XV style. The ensuite windowed bath is finished in green marble with a large, rare purple marble vanity sink, and the dressing bath contains closets and built-in storage.

On the floor above is a Venetian decorated bedroom overlooking the garden, with a fireplace, three tilt-and-turn windows, a dressing room with a white vanity sink and gold fixtures and legs, a walk-in closet, and a bathroom finished in five kinds of marble. At the front there is a two-room-and-bath staff suite which can be shut off from the rest of the house and reached by elevator. Even here wonders abound: the headboard is a high-quality bronze casting that now appears to have come from an overdoor panel of the long-demolished north facade of Grand Central Terminal.

At last , the fifth-floor penthouse, done in a mid-century modern style, entirely different from the rest of th