ساختمان شمارهٔ ۱۲۹ در خیابان هفدهم شرقی، در یکی از شاخص‌ترین بناهای تاریخی گرامرسی واقع شده و ساختمانی آپارتمانی با پنج واحد مسکونی و فضایی صمیمی است که توسط معمار نامدار، ناپلئون لوبرون، طراحی و در سال ۱۸۷۹ تکمیل شده است. این بنا که قدیمی‌ترین ساختمان آپارتمانی سالم و پابرجای منهتن به شمار می‌رود، همچنان نمونه‌ای چشمگیر از معماری مسکونی اولیهٔ شهر است.

این دوبلکس extraordinary حدود ۳٬۶۰۰ فوت مربع مساحت دارد و در طبقات سوم و چهارم گسترده شده است؛ فضایی با ابعادی استثنایی، تناسباتی دلنشین و جلوه‌ای زیبای پیش از جنگ. این واحد با برخورداری از سه جهت نورگیری، سقف‌های بلند، کف‌پوش‌های چوبی و شومینه، سرشار از نور طبیعی است و گرما و شخصیت زندگی در خانه‌های شهری را حفظ کرده است.

چیدمان وسیع و انعطاف‌پذیر آن شامل سه اتاق‌خواب، دو حمام کامل و دو سرویس نیمه، به‌همراه فضاهای نشیمن و پذیرایی جادار و خوش‌تناسب است. از دیگر امکانات می‌توان به سیستم تهویهٔ مطبوع مرکزی سه‌منطقه‌ای و ماشین لباسشویی و خشک‌کن داخل واحد اشاره کرد.

ترکیبی کمیاب از تاریخ، وسعت، شخصیت و حریم خصوصی در قلب گرامرسی.

Set within one of Gramercy's most distinctive historic properties, 129 East 17th Street is an intimate five-residence apartment building designed by noted architect Napoleon LeBrun and completed in 1879. Considered Manhattan's oldest surviving intact apartment house, the building remains a remarkable example of the city's early residential architecture.

This extraordinary duplex spans approximately 3,600 square feet across the third and fourth floors, offering exceptional scale, gracious proportions, and beautiful prewar character. With three exposures, high ceilings, hardwood floors, and a fireplace, the residence is filled with natural light and retains the warmth and character of townhouse living.

The expansive and flexible layout includes three bedrooms, two full and two half baths, along with generously proportioned living and entertaining spaces. Additional features include three-zone central air conditioning and an in-unit washer and dryer.

A rare combination of history, scale, character, and privacy in the heart of Gramercy.