$749,900 - 26 Mandy Lane, Washingtonville, NY 10992|ID # 998657
Property Description « Dutch »
De rugge komt de kamer binnen voordat jij dat doet, en de architectuur zorgde daarvoor. Vanuit elke kamer en elk dek is het uitzicht wat je dagelijks ervaart, want de woning staat daar waar de horizon het wijdst opent en elk raam, elke reling, en elke stap van de achterdeur is erop gericht. De vallei opent zich voor je, de rugge leunt tegen de lucht, en de boomtoppen liggen net onder de lijn van het dek.
Voorbij de entree rijst het kathedraalplafond op de manier die alleen een op maat gebouwd huis doet, verankerd door een witgekalkte stenen open haard die twee volledige verdiepingen naar de top klimt. Een loftrelatie overspant de lucht boven en trekt de bovenverdieping in dezelfde ruimte, zodat het oog van het ene niveau naar het andere blijft bewegen. Het ochtendlicht komt binnen in lange vlakken en beweegt gedurende de dag door de kamer, en de ruimte verschuift door een dozijn tinten waar je nooit moe van wordt om naar te kijken.
De rust past bij het uitzicht. De zon gaat voor je onder in plaats van erachter, er is geen weg die je kunt horen, en er is geen porchlicht door de bomen. 's Nachts zijn de bossen de enige soundtrack.
De keuken is waar ochtenden beginnen en avonden eindigen, met koffie aan de penninsula terwijl iemand anders nog boven is en een lange hoek die twee mensen laat werken zonder tegen elkaar aan te botsen. Donkere kastjes van horizontaal-gezaagd hout voelen meer Europees dan forensisch, en de eettafel staat er vlak naast onder een sputnik-kroonluchter, de schuifdeur open, muziek die binnenkomt vanaf het dek en weer naar buiten op de bries. Wie ook aan het koken is, is nog steeds deel van het gesprek.
Buiten, gelaagd cederhout terras daalt de helling van het perceel af in een reeks buitenkamers, elk met zijn eigen kwaliteitslicht, inclusief een overdekte patio onder zichtbare balken, een grillniveau, een zonneterrasje en een bistrohoek onder een parasol. Kabelbalustrades overal houden het uitzicht onafgebroken, en je drijft tussen hen door de namiddag, je vestigt je daar waar het licht is neergedaald.
Onder de dekken rust het zwembad in een privézak omgeven door topiary en bomen, het zoutwater wordt diepblauw wanneer het licht erop valt, het soort zwembad waarin je in juli voor het ontbijt zwemt en vergeet om terug naar binnen te komen tot de lunch. Verderop staat een tennisbaan van regulier formaat twintig stappen van de achterdeur, zonder dat iemand wacht op de volgende beschikbare tijd.
De walk-out benedenverdieping is waar zaterdagen zich uitbreiden, met marmer tegels die het niets kan schelen als je drijfnat naar binnen loopt, een lange sectie die is gepositioneerd voor het scherm, en een kamer ernaast met ruimte voor een pooltafel, een workoutopstelling, een muziekhoek, of wat je er verder van wilt maken. Schuifdeuren brengen je in twee stappen terug naar het water, en namiddagen vouwen zich in avonden zonder dat iemand beweegt.
In de avond verschuift het huis opnieuw terwijl de ondergang van de zon de stenen schoorsteen eerst schildert en dan de loft erboven, de dekken houden de warmte van de namiddag langer vast dan ze zouden moeten, en je steekt een vuur aan wanneer de lucht afkoelt. De bomen absorberen welk geluid de weg elders zou hebben gemaakt, en wat je mee naar huis nam, is al verdwenen.
Brotherhood Winery, de oudste continu opererende wijnmakerij in Amerika, ligt vijftien minuten verderop langs de 208, met de paden van de Schunnemunk-rug aan de oostelijke rand van de stad, het Storm King Art Center, de Newburgh waterfront, de boomgaarden en landbouwstands, en de Moodna Viaduct die het oktoberlicht vangt, allemaal binnen handbereik. De Hudson Valley-agenda vult zichzelf zodra je hier woont.
De woon-werkverkeer is wat de rest hiervan eerlijk maakt, met de I-84 vijf minuten ver, de I-87 tien, Salisbury Mills aan de Port Jervis-lijn ongeveer tien, en Stewart International vijftien. Manhattan ligt ongeveer zestig mijl ten zuiden, ongeveer een uur en vijftien met de auto, dichtbij genoeg om een stadsloopbaan te behouden, en ver genoeg zodat het onroerend goed je weekenden vasthoudt.
Je zult deze niet meten aan de andere aanbiedingen die je recentelijk hebt bekeken. Je zult al weten dat het niet op die lijst thuishoort.
Are you the listing agent? Sign up to add your name/photo/cell to your flyers. helpdesk@Samaki.com
房屋概況 Property Description « Dutch »« ENGLISH »
De rugge komt de kamer binnen voordat jij dat doet, en de architectuur zorgde daarvoor. Vanuit elke kamer en elk dek is het uitzicht wat je dagelijks ervaart, want de woning staat daar waar de horizon het wijdst opent en elk raam, elke reling, en elke stap van de achterdeur is erop gericht. De vallei opent zich voor je, de rugge leunt tegen de lucht, en de boomtoppen liggen net onder de lijn van het dek.
Voorbij de entree rijst het kathedraalplafond op de manier die alleen een op maat gebouwd huis doet, verankerd door een witgekalkte stenen open haard die twee volledige verdiepingen naar de top klimt. Een loftrelatie overspant de lucht boven en trekt de bovenverdieping in dezelfde ruimte, zodat het oog van het ene niveau naar het andere blijft bewegen. Het ochtendlicht komt binnen in lange vlakken en beweegt gedurende de dag door de kamer, en de ruimte verschuift door een dozijn tinten waar je nooit moe van wordt om naar te kijken.
De rust past bij het uitzicht. De zon gaat voor je onder in plaats van erachter, er is geen weg die je kunt horen, en er is geen porchlicht door de bomen. 's Nachts zijn de bossen de enige soundtrack.
De keuken is waar ochtenden beginnen en avonden eindigen, met koffie aan de penninsula terwijl iemand anders nog boven is en een lange hoek die twee mensen laat werken zonder tegen elkaar aan te botsen. Donkere kastjes van horizontaal-gezaagd hout voelen meer Europees dan forensisch, en de eettafel staat er vlak naast onder een sputnik-kroonluchter, de schuifdeur open, muziek die binnenkomt vanaf het dek en weer naar buiten op de bries. Wie ook aan het koken is, is nog steeds deel van het gesprek.
Buiten, gelaagd cederhout terras daalt de helling van het perceel af in een reeks buitenkamers, elk met zijn eigen kwaliteitslicht, inclusief een overdekte patio onder zichtbare balken, een grillniveau, een zonneterrasje en een bistrohoek onder een parasol. Kabelbalustrades overal houden het uitzicht onafgebroken, en je drijft tussen hen door de namiddag, je vestigt je daar waar het licht is neergedaald.
Onder de dekken rust het zwembad in een privézak omgeven door topiary en bomen, het zoutwater wordt diepblauw wanneer het licht erop valt, het soort zwembad waarin je in juli voor het ontbijt zwemt en vergeet om terug naar binnen te komen tot de lunch. Verderop staat een tennisbaan van regulier formaat twintig stappen van de achterdeur, zonder dat iemand wacht op de volgende beschikbare tijd.
De walk-out benedenverdieping is waar zaterdagen zich uitbreiden, met marmer tegels die het niets kan schelen als je drijfnat naar binnen loopt, een lange sectie die is gepositioneerd voor het scherm, en een kamer ernaast met ruimte voor een pooltafel, een workoutopstelling, een muziekhoek, of wat je er verder van wilt maken. Schuifdeuren brengen je in twee stappen terug naar het water, en namiddagen vouwen zich in avonden zonder dat iemand beweegt.
In de avond verschuift het huis opnieuw terwijl de ondergang van de zon de stenen schoorsteen eerst schildert en dan de loft erboven, de dekken houden de warmte van de namiddag langer vast dan ze zouden moeten, en je steekt een vuur aan wanneer de lucht afkoelt. De bomen absorberen welk geluid de weg elders zou hebben gemaakt, en wat je mee naar huis nam, is al verdwenen.
Brotherhood Winery, de oudste continu opererende wijnmakerij in Amerika, ligt vijftien minuten verderop langs de 208, met de paden van de Schunnemunk-rug aan de oostelijke rand van de stad, het Storm King Art Center, de Newburgh waterfront, de boomgaarden en landbouwstands, en de Moodna Viaduct die het oktoberlicht vangt, allemaal binnen handbereik. De Hudson Valley-agenda vult zichzelf zodra je hier woont.
De woon-werkverkeer is wat de rest hiervan eerlijk maakt, met de I-84 vijf minuten ver, de I-87 tien, Salisbury Mills aan de Port Jervis-lijn ongeveer tien, en Stewart International vijftien. Manhattan ligt ongeveer zestig mijl ten zuiden, ongeveer een uur en vijftien met de auto, dichtbij genoeg om een stadsloopbaan te behouden, en ver genoeg zodat het onroerend goed je weekenden vasthoudt.
Je zult deze niet meten aan de andere aanbiedingen die je recentelijk hebt bekeken. Je zult al weten dat het niet op die lijst thuishoort.